UNHA SERIE DE NETFLIX
Camille, grazas por deixar que me ocupe de novo de Champère.
Champère foi idea túa. Non estariamos aquí sen ti.
Agradézocho.
Agora que xa chamamos a atención,
quero proporche unha nova campaña.
Un reto Champère que esperamos que se faga viral.
E ti como abres a botella?
Ten que ser informal e auténtico,
para que Champère pareza divertido e accesible.
Un luxo cotián.
Gustaríanos lanzalo na conta de Instagram a semana que vén.
Soa divertido, mais, antes de seguir,
tedes que ver algo.
Mirade.
A vida consiste na busca de pracer.
Tomamos unha copa xuntos?
Je suis Champère.
Foi pola súa conta.
Sabe que debe saír a chorro.
Debe seguir as nosas pautas.
Emily, décheslle ao meu pai unha identidade.
Agora quere ser a cara da marca.
Atopouse a si mesmo nunha champaña de segunda.
O destino do home é imprevisible.
Mira, ven ao château esta fin de semana
e gravemos algo na nosa liña.
Dom Perignon ten a Lady Gaga.
Nos somos Champère.
Debería promover a marca o propio Champère.
Con algún retoque, pode volverse unha icona gai.
Que? Todos queren un ricachón francés.
Cando cres que volverás?
Só pasarei unha noite alí. Vou e veño.
Alégrome de que Camille e ti fixerades as paces.
Deberías quedar máis tempo.
Mindy, Benoît e ti podedes ter o piso cando queirades.
Sairei a dar un paseo moi longo.
Mi madriña!
Parece que teño 15 anos e volvín ao internado.
Ou 17. En fin. O caso é que estou nerviosa.
Hoxe tocamos na Place des Vosges. Queres vir?
Vou cear con Alfie, mais igual nos pasamos despois.
Que ganas de coñecelo!
Coñeceralo pronto. Vai vir recollerme.
ALFIE: ESTOU ESPERANDO NO BAR DO OUTRO LADO DA RÚA
EMILY: QUE BAR?
ALFIE: O CHEZ NON SEI QUE.
Está no restaurante de Gabriel.
- Outra vez? - Outra vez!
Ves? É exactamente iso.
Tes entradas para a final e non vas?
En fin, saúde.
Ola. Que fas aquí?
Cheguei cedo e tiña sede, así que paseime a por unha cervexa.
- Bebes cervexa? - É de Alsacia.
- Non está mal. - Por fin estamos de acordo en algo.
Sabías que leva nunha cociña dende os 13 anos?
A ver, pelando patacas.
Non o sabía.
Iso non é explotación infantil?
Era a cociña do meu tío.
Hai que metelo na publicidade do restaurante.
Listo?
Pensei que podiamos cear aquí esta noite.
A comida ten unha pintaza.
Seguro que non hai mesa.
Terías unha mesa para nós?
Será un pracer.
Xenial.
Como cociña este tío.
Ten moito talento.
Nunca me gustou a comida francesa. É recargada.
Mais isto é impresionante.
Entendo que che guste o que fas.
Encántame.
De feito, mañá pasarei a noite nun château da Champaña.
para a campaña en redes sociais dunha marca.
Eu paso o día facendo contas.
O bo é cear contigo.
Que tal a cea?
Aquí o temos.
Extraordinaria.
Que mans tes.
Onde vos coñecestes? Facedes moi boa parella.
En francés.
Ao principio non me caía moi ben.
Igualmente.
Mais fun encariñándome.
Que bonito.
Nunca cho preguntei. Por que viñeches a París?
Traballo nun banco
que se vai fusionar cunha empresa francesa.
É aburrido. Ela ten o traballo chulo.
Mañá vai á Champaña por traballo.
En serio?
Chaman do traballo. Desculpade. Teño que collelo.
Espero que o esteas pasando ben.
Vas pasar a fin de semana con Camille?
Quero una segunda oportunidade. Coma sempre, supoño.
Mándalle saúdos.
E creo que xa sei cal é o teu tipo.
Inglés, menos complicado.
Si, moito menos complicado.
Non ten unha moza da que son amiga.
Pièce de boeuf, trufa negra.
Este é o cuarto prato?
O último do menú degustación.
Sen contar os queixos.
E tedes que probar todas as sobremesas.
- Convida a casa, por suposto. - Que xeneroso.
Emily aquí non paga.
Si que pago.
Creo que nunca me sentín tan cheo na miña vida.
Ven aquí.
Síntoo moitísimo.
Non pasa nada.
Con toda esa comida,
esta noite só vou poder durmir.
Xa, non, eu tamén teño que madrugar mañá.
É mellor así.
Mais vémonos cando volvas, non?
Claro.
Xa che vale!
Cóidate.
- Pásao ben. - Adeus.
Ola, Emily!
Alégrome de verte pola Champaña.
Bonjour.
O Champère está listo para o seu primeiro plano.
Ola!
Papá, Emily tivo unha idea xenial.
Quere que sexas ti o que lance O reto Champère.
Pedimos aos clientes que mostren
maneiras creativas de abrir unha botella.
Coma un concurso de Internet. E ti como abres a botella?
Encántame!
E teño unha maneira incrible de abrir a botella.
Que ganas de ensinarcho.
É ela.
Subirei isto ao teu cuarto.
Ola, Emily.
Bonjour.
Tiña ganas de volver a verte.
Amigos do cole.
Cortei o pelo.
Si, quédache moi ben.
Grazas.
Oui?
Son do periódico Liberation Champagne
e vin cubrir o reto da champaña.
Si. La Liberation Champagne. Merci por vir.
Ici! Le Champère.
- Monsieur. - A luz é perfecta!
- Comecemos! - Oh, là, là. Lisco de aquí.
Vamos.
- Que sabor queres? - Framboesa.
Para ela, de framboesa.
Para min, de limón.
Falas italiano ademais de inglés, francés e neerlandés?
E alemán e un pouco de xaponés.
Se es neerlandés,
tes que aprender moitos idiomas porque ninguén fala o teu.
Teña.
E para a fermosa señora.
Grazie.
E ti?
Falo inglés, francés, italiano e un pouco de español.
Mais son moito máis amable en italiano.
Máis cariñosa e simpática.
Gústame como cambia a personalidade segundo o idioma que falamos.
Falas un italiano perfecto.
Grazas. Vivín en Roma unha temporada.
Que, xunto con París, é a cidade máis bela do mundo.
Roma é a miña cidade favorita, e punto.
A combinación perfecta de arte, arquitectura e comida.
E a luz é incrible.
Sì, la dolce vita.
Vaiamos unha fin de semana.
Si, podería bailar na Fontana di Trevi coma Anita Ekberg.
Eu uniríame a ti coma Marcello Mastroiani.
Espero que o cumpras.
Que fas mañá?
Que tes pensado?
Unha amiga celebra unha festa de compromiso.
Un almorzo en La Société de Saint-Germain.
Encantaríame que viñeras.
Que pensarán os teus amigos desta muller interesante coa que saes?
Dareilles envexa.
Sylvie?
Que sorpresa!
Alégrome de vervos. Estás moi guapa, Catherine.
O mesmo digo, Sylvie.
Preséntasnos ao teu amigo?
- Erik DeGroot. - Catherine Lambert.
Erik é un fotógrafo con moito talento que traballou moi ben con nós.
Antoine é o dono de Maison Lavaux
e cliente fixo de Savoir.
Coñézoo. O perfume.
Exacto.
Espero que poidamos traballar xuntos.
Sería unha honra.
En fin, bo proveito.
Grazas. Feliz día.
Perdoa se foi incómodo.
Non me gusta que os clientes saiban da miña vida privada.
Enténdoo.
Seguro que os teus amigos son un amor, mais non creo que poida ir mañá.
Por que?
Gústame que esteamos sós, sen o resto do mundo.
Queres un amante secreto?
Iso soa sexy.
Para min non.
Por que non vas á festa e vés despois?
Pasamos a noite xuntos.
Non sei se iso me vai ben.
Teño moito traballo que facer mañá.
Vale. Si, xusto aí. Estupendo.
Teño que preparalo todo.
- Claro. - Vale.
EMILY: O MEU DESPACHO HOXE
Teño unha forma moi especial de abrir a botella.
Estou desexando velo.
ALFIE: O MEU DESPACHO
Por que sorrís tanto?
Estou saíndo cun británico de clase de francés.
Por que non mo contaches? Quero velo.
Vaia. Está tremendo!
É moi riquiño e moi divertido.
Alégrome por ti.
- Listo. - Moi ben.
Veña, Gérard, a ver!
Timothée, a miña espada.
Faríao todo o día. Encántalle.
Que marabilla!
Para a próxima di:
"Je suis le Champère, e así abro a botella."
- E fas o da espada. - Vale.
Timothée, outra botella.
Vale, e acción!
Je suis le Champère, e así abro a botella.
Vale.
Merda.
Perdoade. Non estaba gravando.
Timothée…
Tranquila. Podería pasar o día así.
Agora si que estou gravando.
Je suis le Champère, e así abro a botella.
Timothée! O meu dedo.
Emily, busca o dedo.
Aí está.
Toma e ven connosco. Hai que levalo ao hospital.
Vamos! De présa!
Rápido!
Coidado coa cabeza.
Moi ben.
Ten sorte. So é a punta.
- Ben. - Ao hospital. Guíote.
- Conduzo eu? - Si, por favor.
É manual!
Só conducín un. No insti. Era do meu mozo, e non lle pillei o truco
Vale. Por favor, arranca.
- Xira a chave. Vamos! - Vale!
Chef?
Mira isto
que me saíu no Instagram.
Non é a familia da túa amiga?
Grazas, Timothée. Xa llo digo a mamá.
Mamá!
Era Timothée.
Papá está ben.
Sabía que estaría ben.
Díxenlle que algún día pasaría. Mais non fai caso.
Alégrome de que estea ben.
Diga?
Son Gabriel.
Sei o de Gérard. Como está?
Está no hospital, Gabriel.
Foi unha irresponsabilidade que Emily lle pedira algo tan perigoso.
Dille que espero que se mellore.
Sabes o que lle gustaría máis?
Que viñeras e llo dixeras ti mesmo.
- A ver que podo facer. - Xenial. Vémonos na cea.
Raphaël, esta noite ocúpaste ti da cociña.
Je suis le Champère, e así abro a botella.
Emily, espertaches.
Síntoo. Supoño que me perdín a cea.
Tranquila. Non quixen espertarte.
Mira quen veu!
Vin o do accidente.
Non foi nada. Só a puntiña.
Aos coiñeiros pásanos moito. Louise dixo…
Dá igual. Alegrámonos de que viñeras.
Emily, senta.
Traereiche a cea, se non o comeron todo.
- Non, xa vou eu. - Emily!
A próxima vez, abramos a botella coa guillotina.
Non.
Ti farás de verdugo.
- Si? - Son Camille.
Vaia día.
Que detalle que viñera Gabriel.
- Estaba moi preocupado. - Seguro que si.
Fálame do teu guapísimo novo mozo. Cando o coñecerei?
Pronto. Foi moi rápido e inesperado.
Así é moito mellor.
Quen é?
Aquí estades as dúas.
Aquí estamos.
É o cuarto de Emily. Buscábasnos ás dúas?
Si. Para despedirme.
Ven.
Non podo crer que cortara o dedo.
Eu si.
Sabes canto tempo leva facendo iso?
Estaba claro que ía pasar.
Mentres eu estaba aquí. Que sorte.
Sangrou tanto que me puxo perdida.
- Non. - E Camille desmaiouse.
- Xa me coñeces. - Si.
Non podo ver sangue.
Grazas por vir.
Agradecémoscho moito.
Estaba preocupado.
Sabes que me importa a túa familia.
E ti a eles, Gabriel.
Espero que o saibas.
Pois si.
É agradable volver a esta casa. Durmo moi ben aquí.
Quizais teña que ver coa persoa coa que durmías.
A ver como che vai só.
- Xa. - Eu creo que me vou á cama.
Eu tamén.
Boas noites.
Este é o meu cuarto.
Si.
- Boas noites. - Deica mañá.
Diga?
Catherine quere convidarvos a cear.
Ao teu mozo e a ti.
Non quedou claro cando o presentei?
Non é o meu mozo.
Alégrome, porque facías o ridículo.
Perdoa?
Que intentas demostrar?
A ti que che importa?
Impórtasme ti, Sylvie.
Pois que non che importe tanto.
E, para que conste,
impórtame unha merda que creas que fago o ridículo.
Sinto chegar tarde.
Chegas xusto a tempo.
- Preséntovos a Sylvie. - Ola.
Misterio resolto! Son Julianna. Alégrome de que viñeras.
Grazas. Parabéns polo compromiso.
Senta aquí. Vou a por outra cadeira.
Grazas.
Vaia tráfico.
- Que vai pedir? - O salmón. Si.
E que quere o seu fillo para comer?
O meu fillo vaime comer a min.
Seguro que marchas xa?
Podémoste levar despois con Gabriel se queres.
Prefiro coller o tren e chegar a casa antes.
Para pensar na nova campaña para Champère.
Está ben.
Xa o collo eu.
Grazas.
Dille ao teu pai que se mellore.
Si, claro.
Síntoo.
Adeus, Emily!
Adeus!
- Marchas? - Si.
Encantoume verte de novo.
Mais estiven pensando que quizais teñamos que pasar páxina.
Si, creo que será o mellor.
Subtítulos: Lorena Pereiras