UNHA SERIE DE NETFLIX
A ver, collemos o 35, multiplicámolo por 1,8 e engadimos 30.
Non, 32.
Pon o móbil de novo en Fahrenheit.
Quero aprender.
Mi madriña, hai 95 graos.
Aquí parece que estamos a 195.
E queres máis calor? Acende o forno con nós dentro.
Tranquila. Está en modo frío.
Non volverei menosprezar o aire acondicionado.
Teño que comprar un ventilador. Moverá o aire quente dun cuarto a outro.
Vou á oficina cedo. Igual vai menos calor alí.
Un último airiño?
Xa hai outra carta?
Cambiamos a carta a diario.
A diario? Iso dá moito traballo.
Debe incluír produtos de temporada.
Non é unha cafetería.
Xa o sei.
Deberiamos publicala cada día en Instagram.
Carta e contido novos.
Canto aprendiches.
Espera. E os exquisitos porros asados?
Murchos.
Mais publiquei ese prato esta mañá.
#queboestáoporro
Non sei, Emily.
Non pretenderás que sirva comida caducada, non?
Claro que non. Sería moi cutre pola túa parte.
Bos días.
Isto parece unha sauna.
Non podemos acender o aire acondicionado?
Non temos aire acondicionado.
Non?
Non é moi común en París.
É antinatural, artificial…
Estadounidense.
- É mellor que suar. - Non, é malo para a saúde.
Fai que te arrefríes. Hai que adaptarse ás distintas épocas do ano.
Non podes aceptar a natureza?
Tes que controlalo todo?
Un mosquito.
Estou de seis meses.
Debería durmir de lado, mais non podo durmir.
Ao menos, ao estar esperta, podo falar contigo.
Que sorte a miña.
Podemos falar en inglés se queres.
Non.
Gústame practicar contigo.
Estudei francés varios anos.
Sempre soñei con traballar en París.
Se non fora polo raio do bebé, estaría aí…
É Mad Mad Madeline?
Mi madriña, Emily Cooper!
Quero vela!
Bonjour, cidade do vento.
Pois se non hai nada máis…
Non. Teño un notición.
Imos promover a expansión internacional de Pelotech.
Adiviña que país é o seguinte.
- Francia? - Correcto!
E están très emocionados por ver a oficina francesa.
Que ben soa iso.
Que forte! Imos lanzar Pelotech en París!
Cóntamo todo.
Comezo dende o principio. Vas alucinar…
ALFIE: TOMAMOS ALGO ANTES DE FRANCÉS?
ALFIE: DEIXA ESAS BOBADAS PARA CLASE, COOPER.
O cociñeiro guapo?
Como dis?
Sorrís coma co cociñeiro.
Non é certo.
Hoxe case non gañamos nada.
Ao menos conseguimos un falafel gratis.
Non é culpa nosa.
Con tanta calor, hai menos xente.
Cantei "All by myself" totalmente soa.
Non é certo. Eu escoitaba.
Que canción é esa?
Algo que estou a compoñer. Unha bobada.
É preciosa.
- Non sabía que compoñías. - Pois si.
Antes polo menos.
Ata estudei música, pero non acabei.
O meu profesor favorito díxome que deixase de compoñer.
Fíxome perder a confianza.
Así que deixeino.
Ata que, de repente, hai pouco, volvín compoñer.
Por que?
Por ti.
Dende que estás no grupo,
síntome moi inspirado.
- Non debín… - Non.
Ou sexa, si. Non, quería que me bicaras,
mais chéirame o alento a falafel.
Dá igual. A min tamén. Un cancela ao outro.
Vale, estupendo.
Espera!
Toma.
Que ben, café.
Para o camiño, Cooper.
É cervexa!
- Que dixeches? - Para o camiño.
Para beber de camiño ao seguinte bar.
Ou a clase de francés.
Unha cousa boa de París
é que, ao poder beber na rúa, podes emborracharte onde queiras.
Dubido que sexa así.
Aínda non me arrestaron.
Pode que esta noite si.
Facemos que nos encerren aquí?
Canto máis bebes, máis británico soas.
Non estamos moi borrachos para ir a clase?
E se non imos?
Non podo. No traballo pídenme a folla de asistencia.
Tranquila. Todo irá ás mil marabillas.
Ás mil marabillas?
Estás de broma.
Aprendo rápido.
Espero que as vosas notas tamén vos fagan graza.
Alfie, sal ao encerado, por favor.
Un dos erros máis habituais no exame
foi o uso de "je suppose" no canto de "j'imagine".
Parécense moito, mais "j'imagine" é máis abstracto.
Alfie, escribe no encerado, por favor: "J'imagine que je suis en vacances."
Que máis era?
Non dixen "Jean Magine".
J'imagine.
É o que escribín.
Non.
E quen narices é Jean Magine?
En francés, por favor.
Quen é Jean Magine?
Imaxino que o fai o mellor que pode.
Non ten a oportunidade de falar con moitos franceses.
Iso foi a hostia!
Que dixo?
Emily.
Ben feito. Hoxe, por primeira vez,
metícheste de cheo no idioma.
Sen pensalo.
Merci. Non sei que me pasou.
Será a onda de calor.
Si, ou o que estás a beber.
Alfie, gustaríame poder dicirche o mesmo.
Tranquila. Non importa.
Seguro que non.
Bonne nuit.
Está tola por min.
Si. Ese ventilador non servía para nada.
Que ganas de chegar a casa,
quitar o traxe e pórme diante do aire acondicionado.
Oxalá o tivera. Vivo nun edificio antigo.
Podes vir á miña casa.
Se che apetece.
Se necesitas refrescarte.
Vale.
Mais só polo aire acondicionado.
Onde vives?
Non sabía que vivía xente en La Défense.
Pensaba que só había oficinas, salas de reunións e…
Bancos.
Traballo nese de aí.
Déronme un piso cerca.
Por iso non che gusta París.
Isto non é París. É Pittsburgh.
Pittsburgh.
Quen son estes dous?
Viñan co marco.
Falo en serio.
Non che viría mal un pouco de cor aquí.
Ou vida.
Xa. A ver.
Quería contarche algo.
Non son banqueiro.
Son espía.
Sabía que había algo sospeitoso no teu traballo.
É Alfie o teu nome real?
Podo confiar en ti?
Son moi discreta.
- Prometes non rir? - Prométoo.
É… Judi Dench.
- Prometíchelo. - Síntoo.
Vale. Non llo direi a ninguén.
- Moi ben. - Judi.
Encantaríame ser espía.
Pero non o son.
Só son un banqueiro aburrido,
cun traballo aburrido, nun piso aburrido.
Atrapado nunha cidade onde ninguén entende o que digo.
E por que viñeches?
Non tiven elección.
Alguén de Londres tiña que vir.
Os demais teñen parella e fillos.
A publicidade…
é un traballo chulo.
Ás veces.
Mais non son todo festas en barcos.
Xa.
E que facías o outro día para non poder quedar comigo?
Estaba promovendo a inauguración dun restaurante preto do meu piso.
- Cal? - Chez Lavaux.
Ves?
Unha inauguración.
Iso é chulo.
A túa vida en París é moito máis interesante cá miña.
Aínda non sei cando fas bromas e cando non.
Non fago bromas sempre.
Son serio co que me gusta.
Ah, si?
Como que?
Por exemplo…
ti.
Por detrás.
Non.
Vale.
- Arráncaa. - Que? Vale.
Vas facer coma Houdini?
Se iso é marchar sen avisar, si.
Pero tesme que prestar unha camisa.
Colle o que queiras.
O de onte foi divertido.
Si.
Non me dás un bico de despedida?
Adeus.
À bientôt.
Algo de francés si sabes.
EMILY: GRAZAS POLA ROUPA DE ESPÍA. COMO CHA DEVOLVO?
Emily.
Bos días.
Ou "noites" para ti?
Onde vas ti tan cedo?
Ao Marché Bastille. É cando se consegue o mellor produto.
De onde vés cunha chaqueta de home?
Non. Esta chaqueta é miña.
Agora lévanse moito as americanas oversized.
Pásao ben no mercado!
Iso é o que nos gustaría en Pelotech.
Segundo os nosos informes,
o exercicio é un pasatempo en Francia.
Non é un estilo de vida.
En Pelotech, queremos cambiar esa mentalidade.
Pedalada a pedalada. E farémolo grazas a isto.
Exercicio cardiovascular
e unha comunidade de deportistas de todo o mundo.
Podes conectarte cos teus amigos,
publicar estatísticas, chocala
e ata facer videochamadas mentres súas.
Preferiría tirarme en bici ao Sena.
Quen prefire isto a saír a pasear en bici?
Non vas a ningunha parte.
Síntoo, pero non entendo francés.
Oxalá me servira o español.
Podédelo repetir? Só entendín "o Sena".
Excusez-moi, non entender.
Por sorte, temos a alguén de Chicago. Podes facer de intérprete?
Si, claro.
Sylvie dixo…
que, para lanzar Pelotech,
deberiamos instalar bicis á beira do Sena para que as proben.
Encántame esa idea, Silvia.
Preparado para pedalear con Pelotech?
Agora traballamos para EUA.
O mercado francés é moi importante.
Cando o usuario inicia sesión,
pode unirse a unha clase en directo dende Nova York
ou acceder a unha enorme base de datos de clases gravadas.
Pode ver como progresa…
EMILY: BONJOUR? OU SEXA, OLA?
Compraches o ventilador?
Non, sigo buscando.
Están esgotados en todas partes. Mi madriña, grazas.
Que tocamos primeiro? Que tal "Chandelier" de Sia?
Encántame. Coñécela, Mindy?
Si. Coñécela, Mindy?
Creo que te oín cantala nalgún sitio.
Non, non creo.
Igual foi outra persoa. Debería calar. Cremalleira.
Seguro que me apaño.
Xenial. Porei os micros.
A ver, que sabes?
Só que es famosa e moi rica.
Vale.
Non te vin en Pop Star China,
mais envieille unha foto do grupo á miña prima de Shanghai,
e case morre.
Vale, xenial, si.
Étienne, podería quedar entre nós?
Intento cambiar de vida en París.
Por que non llo dis a Benoît?
Acabamos de empezar, e, sempre que se decatan de que son…
- A princesa china das cremalleiras? - Si. Iso.
As cousas póñense raras.
ALFIE - MÓBIL
Ola, son Alfie. Quen deixa mensaxes de voz hoxe en día? Bip.
- Ola, Alfie. Son… - Pilleite!
O bip era eu. Este é o de verdade.
Pilláchesme! Que típico de ti!
Ola, son… Son eu, Emily. Emily Cooper, de clase de francés.
Iso xa o sabías.
En fin, co do bip despistáchesme.
Chamaba pola túa chaqueta e…
Se quere deixar a mensaxe, pulse o un.
Para gravala de novo, pulse o tres.
Tres. Claramente.
Nótote desesperada.
Pois si. Coñecín a alguén e…
Non necesito detalles.
Mellor.
O caso é que non responde ás miñas mensaxes.
Iso é malo, non si?
Se pasaron máis de 24 horas, non lle interesas.
Ou deberías denunciar a súa desaparición.
O aire libre.
Ves, Emily? Así montamos en bicicleta en París.
Mira por onde vas, tarado.
Ten coidado ti, paspán.
Cala a boca!
Grazas.
É oficial. Alfie é un imbécil.
Seguro que pasa de ti? Non pasou tanto tempo.
Escribinlle moitas veces.
Cantas?
Mi madriña.
Pero tía…
Cantas mensaxes seguidas.
Gústache, non si?
Iso pensaba, mais xa non.
E agora teño que velo en clase de francés.
Se non pasa diso tamén.
É o que adoitan facer. Desaparecen da túa vida.
Xa me sinto moito mellor.
Os teus discursos motivadores non motivan.
A que Pete é estupendo?
Está firme coma un galgo.
Se botas unha ollada ao presuposto e ao calendario que enviei,
verás que o podemos lanzar en outono.
Desculpa. Automne.
Perdoa por pórme cos documentos.
Quería que comezaras xa.
Ou, mellor dito, "montaras" xa.
Que che parece esta idea:
Participa no Tour de Francia dende a comodidade do teu fogar.
Deixemos a parte creativa aos que estamos en París.
Non nos gusta que os estranxeiros interpreten a nosa cultura
e nola impoñan.
Estou de acordo.
Por iso imos traballar tan ben xuntas. Entendémonos.
Programemos unha chamada semanal.
Estou mirando o calendario
e non sei onde meter o proxecto de Pelotech.
Se o calendario e os recursos son un problema, arránxase.
É unha marca de luxo importante.
Que sexa cara non significa que sexa de luxo.
Sabes?
Síntoo, mais isto non encaixa coa miña axencia.
A túa axencia?
Apracemos isto por agora.
Entre tanto,
enviareiche a lista de obxectivos do grupo Gilbert.
Non, por favor.
Onde está a bicicleta?
Marchou soa rodando?
Sylvie quixo desfacerse dela.
- Luc! - Que pasa?
GABRIEL: UN INGLÉS PREGUNTA POR TI NO RESTAURANTE.
EMILY: QUE ESPERE, XA VOU
Vamos.
Veña. Si!
Manda carallo, iso é fóra de xogo.
Sempre dicides que é fóra de xogo.
- Cooper. - Em.
Bonjour.
Ola.
Grazas por escribir.
De nada.
Chef, podemos falar?
Desculpade.
Ola.
Non escribes nin colles as miñas chamadas, e apareces aquí?
Como?
Perdín o móbil. Non tiña como contactar contigo.
Esquecín onde traballabas,
mais sabía que montaras algo aquí.
Gol!
- Empatamos, tío. - Non.
Aínda queda moito tempo.
Devólvesmo?
- Devolver o que? - O meu móbil.
Seguro que está na chaqueta que me roubaches.
A chaqueta.
Xa. Queda aquí vendo o partido. Irei a por ela.
Grazas.
Vamos, rapaces.
Tes un ventilador.
Non o comprei. Foi un regalo.
PARA A MIÑA BELA MUSA. BENOIT
Gústaslle moito.
E non ten moitos cartos,
así que rebuscaríao no lixo. Agora aínda me gusta máis.
Por certo, Alfie non pasaba de min.
Non collía o teléfono porque non o tiña.
Estaba na súa chaqueta.
Entón es ti a que pasou del.
Si.
Marcho, que está no restaurante de Gabriel vendo o fútbol con el.
Merda!
- E iso? - Explícocho despois.
Ola!
Sinto moito todo isto.
Entón, se non podemos estar xuntos
non é por ter data de caducidade,
senón porque hai outro.
A razón é el.
Si, supoño. A razón é el.
É bo saber a verdade.
Aínda que doa vela.
Que queres dicir?
Quero que sexas feliz, pero non quero ter que velo.
Non quero ver como te namoras doutro.
Non foi a miña intención que viras nada.
Foi un accidente.
Xa, mais gústache.
Nótase.
Francia perdeu!
- O partido. - Si.
- Toma. - Grazas.
Imos tomar algo?
Se te refires a unha copa, si, vamos.
Grazas por atopala.
De nada. É toda túa.
Deica logo.
É simpático, para ser gavacho.
Merda.
Non está o móbil.
Vale, a ver.
Antes de darcho, teño que borrar algunhas mensaxes.
- Vale, cantas? - Demasiadas.
Gústoche, Cooper?
Ola. Todo listo para pedalear?
Subtítulos: Lorena Pereiras