UNHA SERIE DE NETFLIX
O cociñeiro sexy? En serio?
378 SEGUIDORES
Que pasa?
Inauguro o meu restaurante,
e non parece que te esforces moito.
Igual non che importa porque vas marchar.
Ai!
A ninguén en Savoir lle importa isto máis cá min.
Non fixen outra cousa toda a semana.
Non sei como axudaches ao restaurante,
pero declaróuseme medio París.
Pois de nada.
Falamos con creadores de tendencias, influencers, bloggers
e publicacións gastronómicas de Francia.
Hai unha lista de invitados moi ben pensada.
Non máis de 50 comensais. Non hai máis capacidade.
Xa o sei. Está todo controlado.
Preséntovos ao noso novo cliente.
Vespa. Encántame.
Cando tiña 15 anos
recorrín nunha coa miña nai a illa Mackinac.
Foi incrible.
Que ben.
Que illa?
Esta Vespa é un deseño limitado
dos directores creativos de Dior para muller.
Preciosa.
Queren vendela como complemento de moda indispensable para a muller.
Si, e temos bastante presuposto,
así que debemos vendela coma un bolso de alta costura.
Un bolso no que podes montar.
Farei unha lista de fotógrafos con obras de mulleres montadas sobre cousas.
Que raro que non a teñas xa.
Vou ver a Pierre.
Vai saír en Vogue e necesita apoio moral.
Iso é publicidade, non márketing. Non tes que facelo.
Non te poñas celosa. Tes sorte de que non te poida ver.
É pesadísimo.
Que é iso?
Fotos da festa Chopard.
Por favor, borra nas que saia con Benoît.
Non quero recordar a humillación.
Si, vale. De acordo. Adeus.
Xa viches as fotos de Chopard?
Parece que lle gustaches moito ao noso fotógrafo.
Vinvos moi pegadiños.
Non habería un bateau-chucho?
É moi novo para min.
E non aturo á xente nova.
Algo máis?
Non. Iso era todo.
Erik? Son Sylvie Grateau, de Savoir.
Sylvie. Que tal?
Ben. Estaba vendo as fotos do evento de Chopard.
- Espero que non te decepcionaran. - Non.
Pero parezo chupar cámara unhas cantas veces.
Son as miñas favoritas.
A ver que di o cliente. Temos unha reunión hoxe máis tarde.
Xa me contarás.
Mentres tomamos algo? Esta noite?
Claro. Así cóntoche que dixeron.
Podes achegarte a St. Germain?
Será un pracer.
Vale.
Que sitio tan grande.
Un sitio grande para unha personalidade grande.
Espero que fales da miña personalidade e non do meu cu.
Ellen!
Mi madriña. En serio?
A fotógrafa é Ellen von Unwerth?
Por favor, débeme a súa carreira.
Ola!
- Alégrome de verte. - Si!
Sinto chegar tan tarde.
Non se preocupe, señora Von Unwerth. É unha fotógrafa incrible.
- Encántame o seu traballo. - Grazas.
Co seu libro Fräulein aprendín a valorar os peitos.
Es un amor.
- Pasa algo? - Non, nada.
- É un fan. - Entendo.
Son Gerhard, o axente de Ellen. Podemos falar?
A adulación ponnos nerviosos.
Es o seu axudante?
Non, da súa empresa de márketing, Savoir.
Só quería botar unha ollada.
E? Gústache?
Moito.
Gut.
- Bon. - Toll.
Un pouco máis aloucado? Métete no papel. Fantástico!
- Gerhard. - Ja?
Savoir está buscando fotógrafo para unha campaña de Vespa.
- A moto? - Oui.
En colaboración con Dior. Todo moi fino.
Se Ellen segue en París, cres que lle interesaría?
Está moi ocupada, pero envíame toda a información.
E que saibas que temos presuposto.
Con Ellen sempre é unha cuestión creativa,
non de presuposto.
Ola. O meu compañeiro é Alfie.
Alfie naceu en Hampshire.
Ten tres irmáns e un can chamado Clover.
Alfie traballa nun banco e gústalle o fútbol
Alfie é o diminutivo de Alfred.
Grazas!
Emily traballa en publicidade.
Emily leva roupa graciosa.
A Emily gústalle traballar.
A Emily non lle gusta divertirse.
Bravo.
Perdoa.
Iso foi a túa presentación?
Con todo o que che contei, dis que levo roupa "amusant"?
Significa "graciosa", sabes?
E, sobre todo, si que me gusta pasalo ben.
Son unha persoa divertida.
O que saberías se me tiveses chegado a coñecer.
Pois síntoo moito
Lévote?
Que? Aí non caben dúas persoas.
Ves? Non te divirtes.
Entón, gustáronlles as fotos?
Si.
Tes moito talento.
Dixérono eles o dilo ti?
Dígoo eu.
Fun fotógrafa nunha vida pasada.
En serio?
Facía fotos espontáneas da xente en Saint-Tropez.
Pero foi hai moito tempo.
Encantaríame ver o teu traballo.
Es fan da fotografía vintage?
A verdade é que si.
Bonjour!
Sylvie incumpre a norma de non comer no traballo só por un motivo:
sexo a noite anterior.
Creo que é Erik, o fotógrafo do bateau-mouche.
Na metade das fotos saía ela.
En serio? O fotógrafo?
Antoine engadiu máis invitados á inauguración.
- Reenvíocho. - Xenial. Grazas.
Non deberiamos falar da vida privada de Sylvie.
Vale.
DE: SYLVIE ASUNTO: LISTA DE INVITADOS AMPLIADA
Debiamos ter 50 reservas e hai unhas 150.
- Non podemos dar de cear a tanta xente. - Non irán todos a cear.
Algúns irán a tomar algo, outros nin irán.
Vale. Xa nos ocuparemos alí.
O meu traballo para o restaurante rematou.
Ocúpate do teu cociñeiro na inauguración. Eu teño plans.
Pois espero que os desfrutes. Mereces ter plans, Sylvie.
Non te preocupes por hoxe. Todo controlado.
BAR RESTAURANTE CL
Ola.
- Camille. - Está precioso.
Non está mal.
A miña familia non puido vir. Envíanche isto.
Non facía falta.
Que detalle.
Tamén é unha oferta de paz.
Que ben. Xenial.
Alégrome moito por ti. Sempre fora o teu soño.
Sabía que o conseguirías.
Agradézocho moito, Camille.
Non hai de que.
Impórtasme, esteamos xuntos ou non.
O mesmo digo.
Entón, vés esta noite?
Si. Non o perdo por nada.
Si?
Ata esta noite.
524 SEGUIDORES - @CHEZLAVAUX
COMEZA A INAUGURACIÓN DE CHEZ LAVAUX
- Un público atractivo. - Pois si.
E xa chegaron todas as persoas que invitamos.
O blog París na boca está aquí,
sentado xunto a 24 horas en París.
Alí están Sybile e Mathilde Ichou.
Irmás e modelos con 140 000 seguidores entre as dúas.
Na esquina está Kim, de Kim fotografía comida.
O seu Instagram é pura arte,
e foi candidato aos premios Pink Lady Food Photo Awards en 2020.
Como recordas todo iso?
É o meu traballo.
Ás dúas tes a Madame Mange.
É blogger dende que comezaron os blogs.
É moi tradicional.
Non sei con que está, pero as dúas parecen très serias.
- Irei saudar. - Boa idea.
ALFIE - MÓBIL
- Alfie? - Emily, que tal?
Sinto moito o do outro día.
Intentabas dicirme como es de verdade e eu corteite.
Así que pensei que podías vir ao bar,
e invítote a unha cervexa.
Estou nun evento do traballo e vai acabar tarde.
Ves? Xa o sabía. Aburrida.
O meu traballo é divertido!
Falei con Madame Mange.
Está con Caroline Duclos, a crítica de Le Figaro.
Que? Non pode ser.
Os críticos non son anónimos?
Algúns cren que son encantador.
Ola, fermosa.
Que bonito quedou.
Antoine, a miña amiga Mindy.
Enchantée.
Como me ocultaches a esta preciosa muller?
Encantado, Mindy.
Que aloumiñeiro.
Que che dicía?
Espera, ese é Antoine? O teu Antoine?
Si.
- Vaia… - Vou ver como vai Gabriel.
- Vémonos na mesa. - Vale.
Que boa pinta! Como estás?
- Ben. - Estás moi ben.
Ou sexa, falo moi ben coa comida e iso.
Que fas aquí?
A crítica de Le Figaro está aquí.
Veu por sorpresa, así que móllalle ben con salsa o coello.
Xa me entendes.
- Que mesa? - Ensínocha.
Alí está.
Estalle gustando o aperitivo.
Non, o entrante.
- O primeiro prato. - Exacto.
Que confusión.
- Está sendo un éxito. - Camille.
- Grazas. - Ola.
Camille trouxo caixas da súa champaña.
Que detalle.
Estás facendo un gran traballo.
Cría que só había 50 reservas.
Non o parece.
Antoine invitou a máis xente.
Sen consultarme?
Sempre pasa cando abren lugares de moda.
Deixaremos de estar de moda se a xente non ten mesa.
Podo regalar champaña aos que agardan.
Que boa idea.
- Grazas, Camille. - De nada.
- Quen es ti? - Camille. Veño axudar.
Natalie. Acepto.
Quen quere champaña?
- Por fin! - Síntoo, que loucura.
Ponte ao choio.
Sabes quen non é nada gai?
Benoît. Non lle gustan os homes. Gústolle eu.
Alucina.
Pero non farei nada que poña en perigo o grupo.
Si, faime caso,
se cres que pode afectarte no lugar de traballo, non o fagas.
Agora non o teño claro.
Non lle viría mal ao meu lugar de traballo.
Levo tempo sen darme unha alegría.
As copas están fortes!
Que tal estades?
Moi ben!
Pero a comida debería chegar pronto
porque as copas voaron.
Estou berrando?
Si. Non hai moito ruído aquí?
Non. Hai diversión, non ruído.
Mirade, a xente pásao ben.
- Igual demasiado ben. Desculpa. - Vale.
Ola.
Non oio os pedidos. Non o tiñas todo controlado?
Si, pero non controlo o volume.
Vas moi ben.
Caroline de Le Figaro está acabando.
Poderías pasarte a saudar.
Isto é absurdo.
É a inauguración. Case coma unha festa.
Tes talento, pero non hai prato que valla este caos.
Síntoo moito.
Isto non é un restaurante, é unha puta discoteca,
que é xusto o que Antoine quería.
Sabes que? Estou farto.
Espera!
Marchou o meu cociñeiro?
- Está moi enfadado. - Enfadado?
Pois dille que non volva. Hai cociñeiros a carradas en París.
Que pasa?
Gabriel acaba de dimitir e creo que Antoine despediuno.
Vaia desastre.
Xa pasei por isto.
É unha combinación de ego e medo. Pasaralle.
Fala con Antoine. Eu falarei con Gabriel.
Grazas.
Gabriel!
Antoine é incrible! Non sabe o que fai!
É arrogante! Nunca levou un restaurante!
Vale. Tes razón.
Ti sabes mellor como levar un restaurante, pero necesítalo.
Non o botes a perder.
Sei que é o que sempre quixeches.
A menos que cambiara, pero non o creo.
Escoita.
Sería un erro botar pola borda algo que che importa tanto
só porque a situación é difícil.
Antoine, non quero que cometas un erro.
Poderías ter calquera local e cociñeiro,
coa música a tope.
Pero compraches este local por Gabriel.
Igual é moi novo e non aguanta a presión.
Ou só quere un restaurante tranquilo. Eu quero isto.
Á túa amiga gústalle.
Unha clientela divertida e sexy. Así é a marca Lavaux.
Teño unha idea.
Que sexa restaurante ata as 11:00 e despois, discoteca.
O mellor de ambos mundos.
Soa razoable.
Se Gabriel decide volver, podemos discutilo.
Vale.
Baixa!
Perdoa.
Saín tomar un pouco o aire. Fai moita calor na cociña.
Compréndoo.
A noite foi un éxito, non?
Si. Moita máis xente da esperada.
Si, pero a música está moi alta. Pedinlle o DJ que a baixara.
A partir de agora, non se subirá ata que peche a cociña ás 11:00.
Paréceme boa idea. Si.
Xenial.
Moitas grazas por vir.
De nada.
Grazas. Gústame o teu piso.
Gústasme ti no meu piso.
Ese es ti cando eras modelo?
Non, non son eu.
Saqueina eu.
Un amigo abriu un bar de motos en Ámsterdam
e pediume que sacara fotos para expor.
Aos holandeses gústanvos o café e as motos.
Foi o meu primeiro traballo profesional, por iso a teño colgada.
Temos unha sesión de fotos a próxima semana
e seguimos buscando fotógrafo.
- Si? - Si.
Unha colaboración de Vespa e Dior, con moito presuposto.
- Poderías encargarte? - Creo que si.
Pois para ti.
En serio?
Estupendo, Sylvie.
- Grazas. - De nada.
As fotos da inauguración saíron en Voici!
Vexo que foi un éxito.
Non me queixo. E a túa noite?
Pain au chocolat e chausson au pommes.
Debe estar moi satisfeita.
Ola, Julien. Son Gerhard.
- Guten Tag. - Bonjour.
Non foi fácil, pero convencín a Ellen para a sesión.
- Que marabilla. Alégrome moito. - Xa.
Xa preguntei a Vespa polo presuposto.
Non é que a Ellen lle importe, pero válenos.
- Entón, o cliente acepta? - Si, claro!
Xa, obviamente.
- Por certo. - Dime.
Tes que vir a Hamburgo.
É unha marabilla.
Teño un notición.
Coñecín a Elen von Unwerth na sesión de Pierre
e convencina para facer a campaña de Vespa.
En serio? Que forte?
Estaba na miña lista. Fotografou a Adriana Lima sobre unha escoba.
Non volo dixera,
pero xa temos fotografo.
- Quen? - Erik DeGroot.
O fotógrafo da festa no bateau-mouche?
- Si. - Pero teño a Ellen
Creo que falei claro.
Por que elixe a un afeccionado en vez de a Ellen von Unwerth?
É pouco máis ca un paparazzi.
A viennoiserie.
Viches o que trouxo esta mañá?
Déitase con el?
É incrible!
O axente de Ellen cre que xa está feito. Xa chamou a Vespa.
- Onde vas? - A tirarme ao Sena.
Que pasa?
Quería seguir coa charla do fotógrafo.
Que charla?
Poderiamos ter a Ellen von Unwerth.
Non se che nubrou o xuízo
polo teu evidente interese
noutro fotógrafo menos famoso no mundo enteiro?
Coidado, Emily. Non me gusta o que insinúas.
- Sylvie? - Dime.
Os de Vespa ao teléfono. Liña unha.
Ola. Que tal?
Estamos entusiasmados coa campaña.
Nós tamén.
Falámolo moito internamente
e atopamos ao fotógrafo perfecto.
Xa o sabemos. Ellen von Unwerth.
Non se nos ocorre unha persoa mellor.
É sexy e feminina, coma a moto.
Si. Dáme un minuto.
Como saben o de Ellen?
Estamos de reunión?
Fóra de aquí!
Son eu outra vez.
Alégrome de que vos guste porque estamos encantados con Ellen.
Estupendo. É fantástico.
Saboréao ben porque non haberá máis.
Ola! Sinto chegar tan gai. Non sabía que poñerme.
Dixen "gai"? Quería dicir "tarde".
Tranquila. Sempre estás estupenda.
E adoitas chegar tarde.
Non sei por que estou nerviosa.
Pasarache cando comeces a cantar.
Si.
Probamos con esta?
En serio?
Só a ensaiamos unha vez.
E bordámola.
- Vale. - Xenial.
Sei que querías falar da sesión, así que trouxen storyboards.
Diso quería falar.
O cliente prefire outra cousa.
Síntoo moito.
Entendo.
Pero creo que es moi bo
e sinto moito que non vaiamos traballar xuntos.
Eu tamén.
Pero espero que podamos seguir véndonos.
Claro que si.
Chegou a Vespa. Ven vela.
Moi sexy.
Sácame unha foto.
A Gerhard vaille encantar.
Podo?
Que fas?
Chego tarde a francés.
Ten coidado! Isto non é a illa Mackinac.
Lévote a clase?
Cooper.
Subtítulos: Lorena Pereiras