UNHA SERIE DE NETFLIX
- Emily! - Ola!
Ven, mira a miña primeira carta.
Ala! Que emocionante! Hai que sacar unha foto.
Veña, posa ao lado.
Moi ben…
- Emily, xusto a tempo. - Bonjour.
Acabo de falar con Sylvie. Como favor a Maison Lavaux,
- Savoir fará a publicidade da apertura. - Ah, si? Xenial.
E decidiu que te ocupes ti.
Así que esfórzate para que o teu home reciba atención.
De meu nada.
Vémonos mañá en Savoir para falalo.
Moi ben.
Xa viches onde traballo eu, agora verei onde traballas ti.
Que ben.
Adeus.
Imos promover a inauguración de Chez Lavaux?
Preguntas ou afirmas?
Levo as campañas de Maison Lavaux e son a última en sabelo.
Pero teño ganas de comezar.
Agora que o penso, igual non es a persoa adecuada para o traballo.
Pola túa historia co cociñeiro.
Iso é cousa do pasado. Xa sabes, coma fumar nunha oficina francesa.
Sylvie, a de Chopard veu polo da súa festa.
Si, a colección Happy Hearts.
Encántanme esas pulseiras!
Veña, alegra esa cara.
Os invitados chegarán ao cóctel antes de que saia o bateau-mouche
para unha noite preciosa de cea e baile no Sena.
O lanzamento perfecto para a vosa nova colección.
Os invitados poderán probar as xoias
mentres gozan do romanticismo da cidade dende o río.
Encántame.
Serían perfectas para San Valentín no meu país.
O romanticismo é moi comercial alí.
É certo.
San Valentín é importante
grazas, en parte, a empresas de publicidade coma esta.
Si, en Estados Unidos comercialízase ben o amor.
E a música?
Música, si.
Julien, ti estás en contacto co artista.
- Eu? - Si.
Está todo controlado.
A música era cousa túa! Tiñas que contratar ao DJ.
Non, diso encargábaste ti seguro!
Veña, tranquilos. Faremos unha lista de reprodución.
"Put a Ring On It." "Diamonds."
"Diamonds and Pearls." "Gold Dust Woman."
Moi ben. Agora a música é responsabilidade túa.
Mi madriña, tiñas todo iso na cabeza?
E música en vivo? Sería máis romántico. Pénsao.
Sería estupendo, mais sáese do presuposto.
E se non se sae?
Almorzamos xuntos?
Un, dous, tres, catro…
Que boa é, non si?
Si, perdoa, distraeume un pouco o guapiño que acaricia as cordas.
Como dis?
O guitarrista.
Creo que son perfectos para a festa de Chopard.
Xa, para festa, a que levo posta.
- Sabes que estás dicindo? - Si.
Ola!
- Como estivemos? - Fabulosos.
Coma ti! Son Mindy.
Julien.
Enchantée. Emily faloume moito de ti.
Emily díxome que eras unha drag queen.
Pérdese moito ao traducir.
En fin, presentaríavos ao grupo,
mais o mozo de Étienne deixouno, e Benoît consólao entre cancións.
Mozo? Étienne é o guitarrista?
Non. Ese é Benoît.
Pero creo que tamén está solteiro. Vaste vir arriba?
- Abaixo, arriba e de lado. - Seguro que lle gusta.
Talvez poidas presentalos no bateau-mouche da festa de Chopard.
É unha invitación ou unha oferta de traballo?
- Si e si. - Apuntámonos!
Encantaralles, e eu sempre quixen cantar nun cruceiro.
Non é un…
Ides redactar unha descrición do voso compañeiro.
Quen é, que fai e por que está aquí en París.
É un exercicio ideal para repasar o voso vocabulario descritivo
e para coñecervos mellor.
Leremos as redaccións o próximo día.
Que pasedes unha boa semana.
Deixámolo xa listo?
Como dis?
Os deberes. Non estabas atento?
Temos que facernos preguntas.
Está ben. Son inglés, obviamente. Nacín e crieime en Londres.
Gústame o fútbol e traballo nun banco. Que máis queres saber?
Que fas alí?
Servizos financeiros para a transición posbrexit.
Tranquila. É moi interesante.
Nunca entendín que é o Brexit.
É a combinación das palabras inglesas "Britain" e "exit".
Non me digas? Referíame a nivel práctico.
Sinceramente, creo que ninguén o sabe. Nin a nivel práctico nin nada.
O Megxit si o pillo.
Xa. Coma todos.
Xa está?
Pois non. Son apenas tres verbos, e falta que me preguntes ti.
Emily Cooper, estadounidense, gústalle o café con xeo, a praia…
E relaxarse cun bo libro?
A ver. Xémini.
- Como que Xémini? - O resto bordeino, non si?
Non. Podes tomar isto en serio?
Que fas nesta clase se nin sequera te esforzas?
Por desgraza, é un requisito da miña empresa.
Mais non me obrigan a esforzarme.
Isto é o equivalente lingüístico
á reeducación viaria.
Para min é un pouco máis importante ca iso.
E como son a túa compañeira, esfórzate.
- Abaixo hai unha cafetería… - Non podo.
Sobre todo porque non me apetece.
Non máis francés por hoxe.
Sinto dicircho, pero isto é Francia.
A maioría falan francés.
Sorprenderíaste. Escríboche cando poida.
Deica logo, Cooper.
263 SEGUIDORES - @CHEZLAVAUX ISTO É O QUE TEMOS NA CARTA
2.3K SEGUIDORES - @LECHEFGABRIEL ESTÁS SEGURA?
A MIN PARÉCEME GRACIOSO
NON PARECÍAS MOI SEGURA AO ESCRIBILO
Ola.
Con que aquí traballas.
Chegas cedo.
Non quería chegar tarde. Isto é importante para min.
Ídesvos ocupar da miña inauguración…
Gabriel, encantado de volver a verte.
Todos temos moitísimas ganas de meter man na túa apertura.
Vale, iso non soou ben.
En resumo, a primeira fase é dálo a coñecer.
Vou dirixir o contido do Instagram de Maison Lavaux,
que creceu un 30 % dende que comecei, á nova conta de Chez Lavaux.
Así crearase expectación pola inauguración.
Que pasa?
Nada. É estupendo.
E que nunca…
Continúa, por favor.
Si, pero non o alargues moito, por favor.
Vale. Vouvos ser sincera. Nunca traballara para un restaurante,
así que pensarei en voz alta. Preferides unha inauguración discreta
para ir collendo ritmo ou comezamos con acción?
Acción!
Creo eu.
Non queremos que os clientes veñan a un ensaio xeral.
- Ben pensado. Claro que non. - Vale. Decidido.
Por último, hai que xerar máis contido para as redes.
Gabriel, terei que ir ao restaurante
e gravarte mentres traballas.
Claro. Cando queiras.
Emily. Acompáñalos pola preciosa porta de atrás?
- Por que? - Porque…
Champère, benvidos!
Gabriel!
Que fas ti aquí?
De visita dende Normandía?
En realidade, non me fun a Normandía.
Antoine financioume un restaurante en París.
Que ben! Estou moi orgulloso de ti.
Supoño que iso explica por que non aceptaches o noso diñeiro.
- Encantada, Antoine. - Enchanté.
Representamos á empresa de Antoine, Maison Lavaux,
así que, naturalmente, tamén ao restaurante.
Naturalmente.
Alégrome moito de vervos.
Antoine, vamos?
Con permiso…
Un pracer. Déixovos con Luc.
Claro, acompañádeme.
Que emocionante!
Por que non nos contaches o do restaurante?
Porque rompemos.
- Que? Non o sabía. - Comecemos coa reunión.
CHAMPAÑA - CHAMPÈRE
Por que non nolo dixeches antes?
Porque non quería oír: "Xa cho dixemos."
Nunca vos caeu ben.
Iso non é certo. Cáeme moi ben.
Só me parece un pouco cabezón.
Xa, claro.
Propoño comezar co mesmo Champère.
- Encántame. - Perdoa, por que non está Emily?
É a razón pola que estamos aquí.
Poden estar seguros de que todas estas son ideas súas.
Emily xa non se ocupa da campaña.
En serio?
Por que non?
Hai algo máis que non vos contei.
Tampouco me sorprende. Veu a casa e calzouse ao teu irmán de 17 anos.
Son cousas que pasan en relacións largas.
Non si, meu amor?
É unha proba.
Se a superades, estaredes máis unidos.
Non creo, papá.
A ver. Aínda o queres?
Odio admitilo, mais creo que si.
Axudareite, pero escoita e fai exactamente o que che diga.
Alfie, estou impresionada.
Atopaches o lugar menos parisiense
para facer os deberes.
Que queres que che diga?
Quero pedir un café en inglés sen que importe.
Unha pregunta.
Dime.
- Que fas en París se tanto o odias? - Traballar, como sabes.
E non o odio, pero non creo que sexa para tanto.
París baséase nunha fantasía,
e eu non o trago.
Non todo é fantasía. Moitos veñen prometerse.
É a cidade do amor por algo.
Por un motivo puramente comercial.
Esta cidade véndese
como escenario romántico en libros,
filmes e Instagram, non si?
Mais afoga en fume de cigarros,
e na rúa hai caca de can e trampas para turistas.
Vale, xa, tamén é unha cidade grande.
Exacto. París está chea de tráfico e restaurantes caros.
E estafadores, coma nas grandes cidades.
Seguro que o mesmo pasa en Londres.
Londres é sincera co que é.
Non finxe ser algo que non é.
París é pura fachada. Unha ilusión.
Véndeche algo que non é real.
Eu creo que depende de como decidas velo.
Vale.
Veña, levámonos os cafés.
O concepto da "cidade do amor" crearíao
un publicista estadounidense para facer negocio.
Eu son unha publicista estadounidense.
É unha broma?
Pensaba que eras unha especie de turista nun ano sabático.
Traballo nunha axencia de publicidade de bens de luxo.
De feito, agora ocúpome dun acto de Chopard
centrado na idea do romance parisiense.
Demostras a miña teoría con todo o que dis.
E que se o márketing aproveita o romanticismo?
É posible ser romántica e realista ao mesmo tempo.
O meu traballo consiste en encontrar un equilibrio.
A festa no bateau-mouche para Chopard…
"Bateau-mouche"? Iso é o que soa romántico agora?
Moi ben.
Aguanta isto.
Perdoa, pero teño traballo.
Eu tamén teño un traballo, sabes?
Si, encárgaste do barco do amor. Xa te oín.
Estou libre mañá.
Eu non! Pásate polo bateau-mouche!
Vale. Envíame a dirección.
Barra libre?
Non vas quedar para toda a festa!
Ven 20 minutos antes!
BAR RESTAURANTE CL
Saíu ben?
- Sóltate un pouco. E sorrí. - Vale.
Mentres corto cabaza? É raro.
Pois bebe un pouco máis.
Vale.
- Vale, preparado? - Si.
- Preparado. - Vale. Dálle!
Non. Corta esa parte.
- Estou ridículo aí. - Non!
- Estás xenial. Moi natural. - Por favor.
- Bórraa, por favor. - Non!
- Bórraa. - É a miña conta! Confía en min.
- É a miña cara. - Confía en min.
Xa tes todo o que querías?
Ola, hai alguén aquí?
Ola, desculpade. Vin pola entrevista.
Claro. Para o posto de camareira.
- Xa asignastes o posto? - Non. Eu só…
vin gravar contido para as redes.
E xa teño o que necesitabamos.
- Case. - Si. Feliz…
Feliz entrevista.
Vexo moita interacción na conta de Chez Lavaux.
Bravo, Emily.
Un bo contido para o teu cociñeiro.
Non é o meu cociñeiro. Só é un amigo.
Por favor, eu fun fotógrafa.
Noto cando se está namorada do modelo.
É complicado.
E só estarei un ano en París.
Emily.
Tes o resto da túa vida para ser aburrida,
pero, mentres esteas aquí, namórate,
comete erros e deixa un rastro desastroso tras de ti.
Se vas estar en París un ano, por amor de Deus, faino ben!
Non sei se Camille estaría de acordo.
Igual non é tan grave como cres.
Que queres dicir?
A súa nai chamou. Queren que volvas á conta de Champère.
GABRIEL NON DEIXO DE PENSAR NO QUE PASOU ONTE…
CAMILLE - QUEDAMOS PARA COMER? CREO QUE DEBERIAMOS FALAR.
Emily! Sinto chegar tarde.
Non pasa nada.
Síntoo. Perdoa.
Tranquila.
Pardon.
Merci.
Grazas por escribir.
- Alégrome de verte. - Eu tamén me alegro.
Tiven tempo para reflexionar.
E creo que sei o que pasou.
Pensabas que Gabriel e eu romperamos,
que marchaba de París, e deixácheste levar.
Cousas máis raras pasan en París.
Exacto. Eu nunca tería…
De crer que seguiades xuntos.
Xa, pero oxalá mo dixeras ao principio. Como amiga.
Sinto non telo feito. De verdade.
En fin, a miña familia está encantada de que volvas levar a conta.
Ocorréuseche unha idea xenial, e non o queremos facer sen ti.
Grazas. Que alivio.
E, creme, esforzareime moito para que sexa todo un éxito.
Sei que o farás.
Por un novo comezo?
Santé!
E non volvamos discutir por un home.
Non. Nunca.
Fagamos un pacto. Ningunha volverá con Gabriel.
Un pacto? Non te preocupes por min e Gabriel.
Aceptas, entón?
- Si, claro. - Pois brindemos por iso.
Por non volver con Gabriel.
Fixestes un pacto?
Dos de verdade?
Cría que era cousa de países en guerra ou de adolescentes.
E de adultas que queren ser amigas.
Non se equivoca. Sen el, sería a guerra.
Con Gabriel como dano colateral.
Vasllo contar a el?
Non, nunca.
Pois vale.
Por que non fas de casamenteira comigo?
Presentamos a Benoît e Julien antes ou despois do concerto?
Despois.
Non quero que vos distraiades.
Por certo, aínda non falamos dos honorarios.
Tampouco do teu aluguer aquí.
Tes razón. Estamos en paz, entón?
Trato feito.
Grazas a todos.
Volvemos dentro dun momento con outra canción.
Grazas!
Hoxe estás incrible.
Coma sempre. Pero esta noite máis.
Grazas. Quero presentarche a unha persoa.
- A min? - Si. Creo que vos ides levar xenial.
Bonsoir.
Julien, este é Benoît, o noso guitarrista. Benoît, Julien.
Ola.
Cre que estás tremendo.
- Mindy! - Que?
Mellor ir ao caso para aforrarvos tempo.
- Pois eu creo que ti estás tremenda. - Que?
Mellor ir ao caso para aforrarnos tempo.
Espera. Es hetero?
Merda.
Emily Cooper.
Dixen que unha copa antes da festa.
Agora estás atrapado no barco do amor.
Pois vale.
Podo pasarme dúas horas contándoche a miña vida.
Pero en inglés.
O teu "antifrancesismo" xa cansa un pouco.
Só estarei aquí un tempo.
Por que comprometerme se non durará?
Aí tes razón.
Encántame sempre que a vexo.
Está ben.
París dende aquí, pola noite,
non está mal, Cooper.
Pero non penso aprender francés.
Que pasa?
Estás ben?
Que fas?
Cortar polo san.
Em.
Vés acabar o que comezamos?
Máis ou menos.
Que pasa?
O que pasa é…
que só estarei un ano en París.
Sempre o tiven claro, e non quero que empecemos algo
que non pode continuar.
O noso é unha fantasía. É…
- Unha fantasía parisiense. - Ei.
Para min non é unha fantasía.
Pensa na realidade do noso.
Non. Pénsao, vale?
Estamos xuntos e despois?
Que pasa despois?
Os dous sabemos que non irás a Chicago,
e eu non quedarei en París.
E que?
Non me vou namorar de ti se temos data de caducidade.
Vainos facer dano aos dous.
Se ti o dis.
Desculpa, teño que abrir un restaurante.
Subtítulos: Lorena Pereiras