UNHA SERIE DE NETFLIX
Mademoiselle Cooper.
Un paquete.
É para min?
Non. A xente cre que vives aquí?
"Skokie, Illinois, Estados Unidos."
É de mamá e papá Cooper?
Que forte. Se estás de aniversario, voume cabrear.
É mañá. Non é un número redondo. Non quero celebralo.
Síntoo, pero iso decídeno os teus amigos.
Así funciona.
Ben, pero nada de sorpresas, que vou sobrada.
Espera, que tal unha cea?
- Sabes cociñar? - Non. E ti?
Algunha cousiña.
Mi madriña, a nosa primeira cea parisiense!
Xa o teño. Poñemos a mesa aquí mesmo,
unhas luces flotando na fonte
e colgamos a trapallada que che enviaron.
Non necesitamos un permiso?
Só se preguntamos.
Cociñeiro á esquerda.
Ola!
- Que facedes? - Aquí pasando o rato.
Coma sempre.
É o meu aniversario mañá, e imos organizar unha pequena cea.
Tes que vir.
Fareiche unha torta. Será o meu agasallo.
Que detalle. Moitas grazas.
Vale, xa que está todo claro, volvo para a cama.
Así podedes… Adeusiño.
- Unha pregunta. - Dime.
Como se converteu a finde romántica con Mathieu
nunhas vacacións con Camille?
Estaba triste e quería desconectar.
E alégrome de que viñera. Divertímonos.
Cambias de tema. Por que non estaba Mathieu?
Oíu a nosa conversación
e non quixo ir de vacacións comigo. E fixo ben.
- Porque non sentes nada por el. - Porque é un cliente.
Non debía ir con el a Saint-Tropez.
Quero facer as cousas ben agora.
Con clientes e veciños.
Así que adeus.
MINDY - POR QUE INVITAS A GABRIEL Á CEA?
EMILY COOPER VOU FACER QUE VOLVA CON CAMILLE.
Claro que irei á túa cea.
Que ben. Que alegría.
E xa sei o que che vou regalar.
Vou a un hammam cunhas amigas hoxe
e quero que veñas.
A un que?
Xa verás. Vaiche encantar. Enviareiche a dirección.
- Vale. - Adeus.
Bonjour! Cando volviches a París?
Esta mañá.
Pasáchelo ben co teu marido?
Ou sexa, Laurent G.
Levamos casados moito tempo.
Non vivimos xuntos e non temos fillos.
Xa o sabes todo.
En Estados Unidos levamos alianzas.
Teño un último tema antes de rematar.
A Rimowa encántalle a colaboración.
Espero que o seu entusiasmo convenza a Pierre.
E mañá é o meu aniversario,
así que quería invitarvos a cear na miña casa.
Estupendo! Alí estarei.
Eu tamén.
Merci beaucoup, Emily, pola invitación,
pero, primeiro, a Pierre non hai quen o faga cambiar de idea.
Estivo a punto de deixar de traballar con Savoir.
Por sorte, Julien lambeulle os pés e salvounos de perder un cliente.
Quero aclarar que non llos lambín literalmente.
Julien ocuparase agora das súas campañas.
- Creo que me chaman… - Julien, podemos falar?
Roubáchesme a Pierre!
Aquí a que roubou fuches ti.
Pasáchesme por riba con Rimowa. A miña conta.
E buscabas a oportunidade de te vingar?
Sinto o que pasou con Pierre, mais foi culpa túa.
- Intentaba defenderte! - Non o volvas intentar.
Tranquila.
Non pasa nada.
Ninguén roubou a ninguén.
Traballamos xuntos. Non vos enfadedes.
- Non me enfado, estou decepcionada. - E eu!
Quería ir á túa festa e vasme desinvitar.
- Diso nada! - Pois alí estarei!
Vale! Avisa se es alérxico a algo!
Este sitio é precioso.
Si.
Hai un montón de sitios marroquís chulos nesta cidade.
Encántanme. Os restaurantes, as casas de té…
- Ola. - Ola.
Reservamos baño de vapor e exfoliación para dúas.
Merci beaucoup. Toalla?
- Oui. Merci. Grazas. - Merci.
Pode darme tamén un albornoz? S'il vous plaît.
Grazas.
Xa nos atoparán.
É un pouco raro buscalas por toda a sala.
Terei que darlles dous bicos nas meixelas?
Onde as queres bicar se non?
Perdoa, non coñezo o protocolo.
Nunca coñecín a ninguén espida.
Salvo á miña nai.
Es graciosa.
- Camille. - Ola!
- Que tal? - Ben, e ti?
- Ben. - Alégrome de verte.
- Bonjour. Ça va? - Ola.
É a que foi á casa dos teus pais?
- En inglés? - Desculpa.
Preguntaba se es a que se calzou ao seu irmán.
Si, a mesma.
Non te culpo.
Emily é das boas.
Xa vexo. Encantada.
Prefires aos homes estadounidenses ou aos franceses?
Parece que prefiro aos novos.
Eu prefiro aos estadounidenses.
Son altos, peludos e parecen pouco complicados.
Os franceses son complicados.
Que pasa con Gabriel?
Espera, seguro que o adiviño.
Camille está esperando un gran xesto de Gabriel,
e Gabriel está esperando a que Camille lle pida perdón.
Camille, estás sendo cabezona?
O cabezón é el.
Xa rompestes antes, non si?
Un par de veces, e tamén rifamos, coma cada parella.
Pero non sei. Esta vez parece diferente.
- Cres que hai outra? - Non.
Non o sei. Seguro que non.
Falaban en serio. Fai moita calor.
A única "outra" é o seu restaurante.
As súas tixolas son todo para el.
Gústanlle máis cá xente. Seino dende hai tempo.
É verdade. Non ten unha tixola que ninguén pode tocar?
Si. A das tortillas.
Ata ten as súas iniciais. GTC.
Non te podes interpoñer entre un home e a súa tixola.
Que crías?
Faille a cunchiña ás culleres.
Sen dúbida.
Emily, nunca saias cun cociñeiro francés.
Non o tiña pensado.
Divertícheste?
- Creo que lles caíches moi ben. - Son estupendas.
Quería dicirche que convidei a Gabriel
á cea de mañá.
Por que, Emily?
Pois agora non sei se ir.
Tes que vir. Poderedes falar.
Ningún deberá dar o primeiro paso.
Vindes os dous. Sen dramatismos.
Non sexas cabezona.
Que forte. Ese é Mathieu Cadault?
Si. É a última persoa que quero ver agora.
Sabes que me quitaron as campañas de Pierre?
En serio? Que mal.
Xa, e creme. Escarmentei.
Non volverei mesturar traballo e amor.
- En fin, grazas polo hammam. - Non hai de que.
Vémonos mañá?
Claro.
Vale.
Fixéronlle un Mathieu Cadault a Mathieu Cadault?
Como dis?
Deixáronte colgado coma ti a Emily?
Non pasou iso.
Déixala colgada e sen cliente.
- De que estás a falar? - Quitácheslle as campañas de Pierre.
Non. Cagouna ela soa.
E non a deixei colgada.
Cando nos iamos, descubrín que tiña unha aventura.
Non me quero meter niso. Non é asunto meu.
Desculpa.
PARABÉNS, AMIGA. COME MOITA TORTA!
PARABÉNS, MEU AMOR, QUÉROTE! MAMÁ
29 ANOS! PARABÉNS, @EMILYENPARIS
FELIZ ANIVERSARIO, AMIGA
PARABÉNS, FERMOSA POR DENTRO E FÓRA
@CAMILLEDELALISSE: PARABÉNS
@THEJULIENSIMON: PARABÉNS Á ÚNICA QUE LEVA ESTAMPADOS MELLOR CA MIN
PARABÉNS, @EMILYENPARIS
Estupendo. Teño que dicirlle a Rimowa que non seguimos coa campaña.
Pois non están mal.
Non, hoxe despreocúpome.
É o meu regalo de aniversario.
Aquí tes outro regalo.
É a miña pizza Chicago de Madeline!
Púxose alguén enfermo?
PRODUTO CONXELADO
Xa sabedes que non está permitido comer na oficina.
Pon que aguanta ata seis meses no conxelador.
Que horror.
Moi ben. Vou coller isto
e deixareino na cociña. Para despois.
Espero que tires iso ao lixo.
Por suposto.
PIZZA DA MACIZA DE CHICAGO
GRAZAS, @THEMADMADMADELINE
Emily?
Podo invitarte hoxe a comer a un lugar especial?
Moi amable, Luc. Grazas.
Imos comer aquí?
Oui. Père Lachaise. O meu cemiterio favorito.
Mira!
Balzac.
Gústame sentarme aquí porque ninguén se senta ao seu lado.
Están moi ocupados con Chopin, Gertrude Stein ou Oscar Wilde.
Ademais, gústame o seu cabezón.
Vés a miúdo?
Sempre no meu aniversario.
Para min, pensar na vida é contar coa morte.
Cremos que a vida é isto.
Mais, realmente, pasaremos a eternidade aí abaixo.
Cres na outra vida?
A outra vida!
Non, Emily. Non hai outra vida.
Só esquecemento. Unha escuridade que non podemos imaxinar.
Cando estou de aniversario, propóñome gozar de cada minuto da vida.
Non perdas o tempo sentíndote culpable ou pensando
na primeira ou na segunda Marianne.
Quen son todas esas Mariannes?
Dá igual. Non penso nelas.
Pero nunca saias cunha Marianne.
De acordo.
Nunca.
É para a cea?
- Si. - Podo ver?
Vas servir isto?
Á xente?
Iso pensaba.
Vale, temos que ir ao mercado.
- Que? Agora? - Si, aínda hai tempo.
Agora tes ingredientes de calidade. Intenta non entremeterte.
Vale. Intentarei non pensar moito niso.
Seguro que só son catro gotas.
Comezou a chover sen máis!
Pois si.
Coup de foudre.
Significa "relampo".
Ou trono.
Coup de foudre.
É coma… unha tormenta de verán.
No Medio Oeste son moi comúns.
Tamén quere dicir…
amor a primeira vista.
Vou a casa
a non entremeterme na comida.
Bonjour, Pierre.
Bonjour, Sylvie.
Que fai iso aquí?
Síntome atacado!
Vin evitar que cometas o peor erro da túa carreira.
Estas maletas son a continuación natural da colección Ringarde.
E creo que son divinas.
Non quero ser Mickey Mouse e que a miña cara estea en todas partes.
Odio esa foto.
Por que? Eu vexo un home feliz e triunfador.
O director dunha marca innovadora.
Eu só vexo a cabeza dun vellouqueiro.
O vello das maletas!
Iso é o que dirán.
Aceptarías unha foto túa de máis novo?
Pois estaba bastante ben
cando o meu corpo producía pelo e coláxeno.
Non che gusta porque cres que pareces vello.
Que mensaxe nos estarías enviando a min e ás mulleres que compran Cadault?
Que non somos guapas ao envellecer?
As mulleres esperan que as fagas sentirse ben consigo mesmas.
Non subestimes esa capacidade que tes.
PIERRE CADAULT QUERO VERTE INMEDIATAMENTE.
Ala! Que bonito quedou!
Si! Enviémoslles unha foto a Bill e Jean.
Que confianzas cos meus pais, non?
Falámolo no grupo. Ti nunca respondes.
Boas tardes, raparigas!
Ola.
Trouxen champaña da boa.
Gran Cru de Domaine de Lalisse.
Pasácheste!
Trepei unha árbore para colgar seis metros de luces.
Pasástesvos as dúas.
Teño moita sorte.
Tes. Veña, vou poñer isto a refrescar.
Moi ben.
Quen vén cear?
Somos ti, eu, Mindy e Gabriel, que ti coñezas,
e algunha xente da oficina.
Ningún home misterioso co que saes?
Home misterioso? Non!
Ola.
- Trouxen cadeiras. - Grazas.
- Ola. - Ola.
Estás moi guapa, Camille.
Grazas.
Desculpade.
Feliz festa de aniversario!
La Cousine Bette. Unha das miñas obras favoritas de Balzac.
Trata dunha solteira de mediana idade
que planea a destrución da súa extensa familia.
Por que me miraches ao dicir iso?
En fin, Pierre vai facer o das maletas.
Mi madriña! Convenceuno Julien?
Non, fun eu.
Nada de abrazos. Fíxeno pola empresa.
Pero tróuxenche un regaliño de aniversario.
Ábreo.
Vaia, unha cigarreira.
Pero xa sabes que non fumo.
Nunca é tarde para comezar.
Nunca estiveramos tanto tempo separados.
Salvo o Nadal que fuches esquiar a Chamonix.
É certo. Non había cobertura e non puidemos falar.
Case me dá algo. Pasei a noite conducindo.
Tiña que verte.
Sinto que perdera os nervios e te afastara de min.
Camille…
Eu tamén o sinto. Non tes a culpa. Os dous temos problemas que solucionar.
Xa o sei, mais o que de verdade importa somos nós.
Non quero botar a perder o noso.
- Estás ben? - Si.
É xusto o que quería no meu aniversario.
Os dous xuntos, como debe ser.
Xa.
Pierre! Síntoo moito! Que fan aquí?
Por que o sentes? Encántanme!
En serio? A min tamén! Son divinas.
As ferraxes parecen baratas,
e as rodas tamén.
Estou de acordo. Teño unha cea,
pero mañá falaremos das ferraxes e das rodas con Rimowa.
Non.
É unha cuestión importante.
Deberiamos resolvela agora.
Vale.
E que che parece a foto? Gústache?
Encántame.
Quero ver a maleta en movemento.
Finxe estar no aeroporto.
Máis rápido.
Un pouco máis rápido.
Á présa, que perdes o avión!
A nosa primeira cea parisiense foi un éxito.
Estou de acordo.
Ou teño o padal trastornado de tanto beber
ou a comida estaba moi boa!
- Estaba boísima. - Grazas.
Estaba deliciosa.
E gústame que lle botaras tanta manteiga.
A manteiga é o que teñen en común Chicago e París.
Non, xa vou eu.
Estalo pasando ben?
Si, é unha noite perfecta. Grazas.
Alégrome de vervos xuntos.
Eu tamén me alegraría se te vira con alguén.
Xa.
Pero non pasa nada se queres mantelo en segredo.
A torta é espectacular, Gabriel!
Merda! A champaña.
Pide un desexo!
Gabs, dime que estou comendo
para que poida publicalo correctamente.
Torta de chocolate con mousse de chocolate belga
e sal mariña da Île de Ré.
É unha delicia.
Creo que é a mellor torta de chocolate que comín na miña vida.
Fíxena para ti.
Perdoa.
Xa chegou a champaña!
Vale, meuf, un brinde!
- Iso! - Vamos!
- Veña! - Levántate!
Vale.
A ver.
Por onde empezo?
Esta experiencia está sendo especial grazas a todos vós.
Sei que aínda me estou integrando e que cometo moitos erros,
así que pardon!
Pero grazas a todos por aguantarme.
- Saúde. - Saúde.
Eu tamén quero facer un brinde.
Por Emily, a nosa anfitrioa,
que, sen dúbida, cometeu moitos erros en París.
Pretendeu ser amiga miña mentres tiña unha aventura co meu mozo.
E polo meu mozo, que se calzou á miña amiga de mentira.
Non é o que parece.
E unha merda!
Seguro que non queres un?
Camille, espera! Podemos falar?
- Canto tempo levades xuntos? - Non estamos xuntos.
Non foi nada.
Sé sincera por unha vez. Deitácheste con Gabriel?
Camille…
Subtítulos: Lorena Pereiras