UNHA SERIE DE NETFLIX
Mademoiselle!
Xa chegamos. Mademoiselle!
Monsieur, onde estamos?
Síntoo, non falo inglés.
Estamos en Villefranche.
Onde está a miña maleta? É enorme, charramangueira
e ten una cara xigante.
Tena o chofer.
CAMILLE - MÓBIL
Camille! Ola.
Ola, Emily. Que pasou con Mathieu Cadault?
- Que queres dicir? - Vin o seu Instagram.
Estaba en Le Montana cunhas modelos.
Cría que iades xuntos a Saint-Tropez.
Decidiu quedar a última hora.
Deixoute colgada? Onde estás?
Non pasa nada. Dixo que quedara co cuarto.
Estás soa en Saint-Tropez?
Si, pero collerei o primeiro tren de volta
en canto atope ao condutor.
Aí está.
- Vémonos en París. - Sube ao coche.
- Que? - Vou para alá.
Non! Ou sexa, non fai falta.
Tes un cuarto de hotel gratis,
e Saint-Tropez é perfecto para dúas solteiras.
- Será divertido! - Espera.
Mándame a dirección do hotel. Adeus!
Diga?
Bos días. Tes que vir a Saint-Tropez.
Non me van os tríos con amigos.
Non estou aquí con Mathieu. Camille está de camiño.
Espera. Que está pasando?
En resumo, Mathieu deixoume na estación. Os detalles dan igual.
Pero non quero estar a soas con Camille en Saint-Tropez.
Temo que se me escape nun brunch: "Deiteime co teu mozo."
Xa che dixen que non me van os tríos con amigas.
Só quero que Gabriel e Camille volvan a estar xuntos, vale?
Pero necesito a túa axuda.
Ven, por favor.
Chamarei a Camille para ir no seu voo.
Si! Vale, grazas. Ata pronto.
Quérote. Deica logo.
26.3K SEGUIDORES - @EMILYENPARIS COMO SE VAI A SAINT-TROPEZ?
Pierre Cadault! Que está pasando aquí?
Debo sabelo.
Mi madriña. Monsier Duprée. Son Emily Cooper.
Son una grande admiradora.
Coma moitos.
Traballo en Savoir, en márketing.
É unha posible colaboración con Rimowa.
É divina.
Tesme que sacar unha foto con ela.
Porfi. A Pierre vaille dar algo.
Coñeces a Pierre?
Que se o coñezo?
Encanto, pasamos case unha década xuntos nese taller.
Fumando coma carreteiros
e cosendo os monos de Tilda para La Croisette.
Que tempos.
Supoño que melloraría o engagement da marca.
Oui. E publicareina para que a vexa todo o mundo.
Veña, que me escarrancho.
Gafas.
Bonjour, Pierre.
Divino. Si!
BENVIDO, SEÑOR CADAULT
#OITOOSTRAS
MATHIEU - MÓBIL
Bonjour, Monsieur Cadault. Xa a viches?
Tes que retirar esa foto agora mesmo!
Está funcionando ben.
Si! No Instagram de Grégory.
- Por que murmuras o seu nome? - Emily!
Tan inconsciente es?
Retíraa antes de que a Pierre lle dea algo.
JULIEN - MÓBIL
Ola, Julien.
Por que está Grégory sentado sobre Pierre?
E por que a compartes?
Que vos pasa a todos? A un famoso gustoulle a maleta.
Ata o publicou Paris Match. Isto é algo bo.
É un pesadelo! Grégory é o arquiinimigo de Pierre.
Mi madriña.
Podo escribir a Grégory. Xa falei con Mathieu.
Non fagas nada! É ilegal traballar as findes en Francia.
Agora estás esaxerando un pouco.
LUC - MÓBIL
Ola, Emily. Que tal?
Estou en Saint-Tropez e quería ir ao club
onde enviamos o Champère.
Como se chamaba?
Non podemos contestar chamadas de traballo as fins de semana.
- En Savoir? - En Francia.
- Iso é ridículo. - É a lei.
Como se chamaba?
Florian D?
Non, Laurent G.
Pero a Saint-Tropez vaise de festa, non a traballar.
É coma ir a Ibiza a facer a renda.
Podo facer as dúas cousas.
Xa estou aquí. Non pasar por aí sería ridículo.
Non, espera. Emily!
Desculpe.
Onde está o Champère na carta?
Está aquí. Mire. Champaña.
Non, Champère.
Hai algún problema?
É o encargado?
Son Laurent.
Mi madriña! Laurent G! Encantada.
Son Emily C. De Savoir.
De Savoir?
Si. Enviámosvos unhas botellas de Champère,
pero non sae na carta.
Trae unha botella desa bazofia do soto.
Quen te envía?
Ninguén. Pasaba por aquí
e quería ver como ía a promoción de Champère.
Encantado. Falas francés?
Estou aprendendo, mais…
Pouco a pouco.
Unha estadounidense en Savoir. Interesante.
Si, sen dúbida.
Vin coa clienta de Champère.
Gustaríame traela para ver a promoción.
Síntoo, estamos a tope esta noite, pero podedes tomar algo no bar.
Champère.
Non! Hai que mollarse, non bebelo.
Vaia, iso explica o sabor.
Podo ofrecerlle un titorial ao persoal sobre como presentar o produto?
Por favor.
Déixovos traballar.
Vale.
- Axúdasme? - Vale.
Comme ça. Vale.
E grávame. Moi ben.
Un momento. Atrás.
Vale. Móllame!
Sylvie?
- Unha foto. - Outra?
- Vale. - Si, outra.
- Dáme iso. Vale. - Grazas.
Sorrí! Perfecto.
- Moi ben. - Veña.
Bonjour.
Benvidas ao Grand Hôtel du Cap Ferrat.
- Os pasaportes. - Claro.
- Aquí está. Non, iso non… - Merci.
- Aquí ten. - Grazas.
Temos unha reserva a nome de Cooper ou Cadault.
- Aquí ten. Grazas. - Grazas.
- Teña, señorita Chen. - Merci.
Avíseme se necesita algo.
Recomendeille varios restaurantes ao seu pai
cando estivo aquí.
Estivo aquí?
Oui. Hai dúas semanas, creo.
Si, hai dúas semanas. Claro, xa o sabía.
- Grazas, madame. - Que teña un bo día.
- Emily! - Emily!
Mi madriña!
Ola! Que tal a viaxe?
Divertidísima. Aguanta isto. Vou mexar. Adeus.
Ola.
- Ola. - Ola.
- Estás ben? - Si.
Estou baldada. Leva a mil dende que a recollín.
Non para de subir historias
e comprobar quen as viu cada cinco minutos.
Quere saber se as viu Gabriel. É boa sinal.
Tamén me falou mil veces dun coleccionista
e dun italiano guapiño que coquetea con ela,
así que creo que só quere botar un caniflais xa.
Non. Isto é unha viaxe de amigas.
Vale? Nada de homes.
- Así, cando volva a París… - Retomarán a relación.
E borrarase que te deitaches co seu mozo.
A ver, que facemos?
Visitei o local que vende a champaña da túa familia,
e é divertidísimo, así que pensei que podiamos cear
e pasarnos despois para facer promoción.
Ben, pero non viñemos traballar, non?
Non. Claro.
Hai un coleccionista que ten unha casa incrible na montaña
- e dá unhas festas fabulosas. - Pero reservei para cear.
- Refíreste á casa Ragazzi? - Si!
Hai un libro sobre esas festas!
Ou imos facer promoción. Tamén é divertido.
Nin falar. Imos á festa.
Só hai un modo de esquecer a un home.
- Deitarse con outro. Si! - Exacto!
Tío, preséntoche a Julien, de Savoir.
Non quero visitas. Estou moi sensible.
Quería desculparme polo erro.
Erro?
Foi un ataque planificado. Sabía ben o que facía.
Todo o mundo o sabe, mais Emily é nova.
Non coñecía a rivalidade con Grégory.
Sabe chamar a atención, mais non entendeu
as relacións delicadas do mundo da moda.
Pois que alguén lle pare os pés
antes de que arruíne a reputación de Cadault.
E a declaración sobre ese imbécil?
Estamos falando con Paris Match.
- Iso é mala idea. - Igual que subir esa foto.
E a maleta.
En serio? Emily dixo que che gustara.
Era divertida. Charramangueira.
Tampouco ten que ser todo charramangueiro, non?
Por que non debería responder?
O seu rival aínda lle quere facer dano.
Grégory non gañou, semella desesperado.
Por agora.
Se reacciona, parecerá que está á defensiva
Reserva mesa no Ritz.
Temos que pensar. Os tres.
- Vés? - Vou!
- Camille, ma chérie. - Rocco!
Mírate. Estás guapísima!
Alégrome de verte.
Estas son as miñas amigas Emily e Mindy.
Moitas grazas por invitarnos. A túa casa é alucinante.
Tal cal sae no libro.
Pero sen Tom Hardy facendo ioga no trampolín.
Romain!
- Ven acá, rapaz. - Si, dime.
Romain, Camille. Camille, Romain.
- Bonsoir. - Romain veu dende Milán.
- Enchanté. - Enchantée.
Xa che ensinou o novo Hockney?
- Está na sala de xogos. - Outro Hockney?
- Iso é adicción, sabes? - Sei.
- Desculpade. - Claro.
Eh, Romain? Romain.
- Si? - Ola.
Sácasnos unha foto?
- Si, claro. - Vale, grazas.
Moi ben…
Preparadas?
Á de tres. Unha, dúas…
Chámante. Quen é Gabriel?
- Gabriel? - Chamaría sen querer.
- Colga. - Si. Veña.
Vale, outra vez. Unha, dúas…
GABRIEL - MÓBIL
Chama de novo.
Non o coñezo, pero parece necesitarte.
- Iso non é certo. - Si.
- Responde! - Vale! Diga?
- Que fai Camille contigo en Saint-Tropez? - Si, está aquí.
Estamos de viaxe de amigas.
Pregunta por ti. Debeu ver as historias.
Cría que ías con Mathieu. Pasou algo?
- Queres falar con ela? - Non.
Non. Por que non queres falar?
- Aquí hai moito ruído! - Emily…
Perdoa. Falamos en París, vale? Adeus.
- Estás ben? - Si.
Pero non volvades mencionar o seu nome, vale?
- Si, claro. - Quero ver o Hockney.
- Vale. Por aquí. - Grazas.
- Imos contigo! - Déixaos en paz.
Non van trincar na sala de xogos.
Veña, necesitamos unha copa. Où est le bar?
Grazas. Boas noites.
Adiviña quen conseguiu mesa en Laurent G.
Estaría enlouquecendo se non estiveras aquí. Grazas por vir.
De saber que viriamos aquí,
tería empuxado a Mathieu do tren eu mesma.
Aí está Camille.
Ola!
- Ola! - Ola!
Estás ben? Queres auga?
Non! Só quero bailar coa miña amiga.
Vou a por outra rolda.
Sinto que Gabriel te metera nisto.
- É incrible que te… - Non.
Non te acordas? Non está permitido mencionalo.
Certo. Ala, ese saxo voa!
26.7K SEGUIDORES QUE SAXY É SAINT TROPEZ
Perdoa! Sabes canto tarda un Uber en chegar aquí?
Quero asegurarme de chegar a Laurent G en hora punta.
Queres marchar? Agora?
Está ben. Vémonos alí?
Claro que si.
Deica logo. Adeus.
Que pasa con ese tipo?
Aínda non o sei, pero está tremendo, eh?
Máis ou menos,
pero non quero que fagas algo do que te arrepintas.
Emily. A miña querida e preocupada estadounidense.
Só é sexo. Non fai dano a ninguén.
- Iso é o que parece, mais… - Quen era ese tipo?
- Marchamos, vale? - Vale.
- Que? Era para min. - Vamos.
- Grazas, bonita. - Moi ben.
Non, perdoa, esa non é a nosa marca.
Pedín Champère.
- Bailemos. - Vale.
- Non, Camille. - Deica logo.
Que desexa, señorita?
- É igual. Xa vou eu. - Vale.
- Agora volvo. - Eu si quero.
Perdoa. Vin coa propietaria de Champère.
Estaría ben ter unhas botellas da súa champaña, como lle prometín.
Mi madriña!
Podo explicalo.
Que queres explicar? Por que molestas a Laurent
cun envío que recibiu onte?
Ou por que ofendiches a Pierre Cadault?
Quería promover a maleta de Rimowa.
E metiches nisto a un terceiro cliente.
Que pasou con Mathieu?
Non funcionou.
Saltou dun tren en marcha para fuxir de min.
Pero non pasa nada.
Xa, se non pasara nada, estaría aquí e non no Ritz con Julien.
Que fai Julien con Pierre?
Amañar a túa desfeita.
Díxenlle que xa me ocupaba eu.
Deixa de ocuparte de todo. Dásnos máis traballo aos demais.
E en fin de semana é ilegal.
- Por que din iso todos? - Porque é certo.
Só vin aquí a presentarme.
Non tiñan Champère nin na carta.
Veu Camille. Quería asegurarme de que coidamos dela.
Da nosa clienta.
Así que diso se trata.
Vas ter que vivir coas consecuencias da túa deslealdade.
Así é a vida. É o que hai.
Vale, síntoo.
Pedirei perdón a Laurent e marcharei.
Ocupareime eu de Laurent.
Non, é culpa miña. Non tes que flirtear con ese imbécil para salvarme.
Ese imbécil é o meu marido.
Estás casada?
Con Laurent G?
Dende cando?
Mi madriña, "G" de "Grateau"?
Por que nunca mencionou ninguén que estaba casada?
É raro, non?
- Que miras? - Nada.
Unha bobada.
Sodes o teu pai e ti?
Si. Iamos a esa cafetería a comer Tarte Tropézienne.
Cando aínda falabamos.
Em, estivo aquí hai unhas semanas.
Díxomo a recepcionista. Non me avisou.
Que?
Vaia, síntoo, que mal. Por que non dixeches nada?
Que queres que diga?
Sei que, en parte, é culpa miña,
mais, ata cando discutiamos, seguía presente.
Agora parece que xa nin o intenta.
Podías escribirlle ti.
E que lle digo? Unha loucura como: "Estráñote. Oxalá estiveras aquí."
Iso paréceche unha loucura?
Vale. Perdoa.
Non me fagas caso.
Visto o visto, nin eu mesma me escoitaría.
CAMILLE: SOCORRO, ESTOU MOI CONFUNDIDA.
EMILY: ONDE ESTÁS? VOUTE BUSCAR. ENVÍA A TÚA LOCALIZACIÓN.
Ola.
Podo sentar?
É preciosa, verdade?
- É de Jean Cocteau. - É incrible.
Trouxen aquí a Gabriel para ensinarlle os murais.
Cando chegamos, había unha voda.
Pequena. Con pouca xente.
Invitáronnos a quedar,
e pasamos o día de festa con eles.
Foi a primeira vez que me dixo que me quería.
Camille. Que che pasa?
Estiven en casa de Romain.
Tampouco é a fin do mundo.
Como dixeches, é solo sexo, non si?
Xa. Sei que dixen iso, mais…
Non o fixen.
Non puiden.
Sigo namorada de Gabriel.
E creo que o perdín.
Non é certo, Camille.
Sei que non é así.
Bonjour.
Ola de novo, Emily.
Só vin desculparme.
Non debín molestarte.
Non pasa nada. Sempre serás benvida.
Para divertirte. Non para traballar.
Grazas.
Non complicaría as cousas entre Sylvie e ti?
Non sabía que vos coñeciades… tanto.
Pasamos por cousas peores en máis de 20 anos.
Como era ela de nova?
Divertidísima. Salvaxe.
Durmía todo o día e ficaba esperta toda a noite.
Sempre levaba un bikini no bolso. Por se acaso.
Cústame imaxinalo.
Pero non lle bastaba.
Quería unha carreira e mudouse a París.
Cambioulle o acento.
Cambiou ela.
- Recórdame un pouco a ti. - Non lle digas iso.
Ou que vin aquí.
Demasiado tarde.
Marcha. Encargareime dela.
Non é esta a cafetería?
Creo que si.
Podías dicir que querías vir.
Quería almorzar á beira do mar.
Xa que estamos, unha foto?
- Está ben. - Vale.
Di: "Tarte Tropézienne!"
Non penso dicilo.
Seguro que lle gusta saber de ti.
É certo. Non se librará tan facilmente.
- Pilleite, cabrón. - Non tiña iso en mente.
MINDY: ACÓRDASTE?
Xa. Non é asunto meu.
ESTRÁÑOTE, PAPÁ.
Vale, busquemos un sitio onde comer.
Vaia, vaia. A grande dame de Instagram.
E o gran mentireiro polo que case me despiden.
Síntoo moitísimo.
Pierre destruíu o meu primeiro desfile.
Cando vin a súa cara repoluda na maleta, quixen facerlle a miña propia crítica.
Pois nós queriamos montar en iate antes de marchar.
Síntoo. Nada de rapazas.
Subide ao barco.
Débesme unha.
Benvidas a bordo.
Que tal a finde, raparigas?
- O meu pai pasou de min. - Case perdo o traballo.
Paseino moi ben coas miñas amigas, xusto o que precisaba.
Grazas ás dúas.
Esta champaña sabe a cu.
O teu sabor favorito!
Porque é para mollarse.
Mi madriña!
Os gais móllanse en Saint-Tropez.
- Aí tes a túa campaña! - Encántame!
26.0K SEGUIDORES @EMILYENPARIS
Non, da igual. Publicareina despois.
Estou de vacacións.
Toma!
Subtítulos: Lorena Pereiras