UNHA SERIE DE NETFLIX
Coidado!
Que che parece?
Encántame!
Ata metín un calcetín nun lado.
Non deixas nada ao azar.
Sería estupendo se puideses traer público esta noite.
Teño que atraer clientes,
sobre todo dos que piden moitas copas.
CAMILLE: VICHES A GABRIEL?
EMILY: NON, E TI?
CAMILLE: FALEMOS DESPOIS DA REUNIÓN.
CAMILLE: DEICA LOGO.
¿Estás ben? Tes cara de ter perdido un seguidor.
Non, mais pode que unha amiga si.
Camille.
Non falamos dende que Gabriel me dixo que quedaba,
e agora teño que ir a Savoir a falar con ela de champaña.
E que? O seu mozo queda en París.
Xa… A ver.
Cando me fun despedir de Gabriel,
dalgunha forma, acabou sendo a noite de sexo máis incrible
que tiven na miña vida!
Emily! Así se fai!
- Non! - Non.
Pensaba que non o volvería ver.
Resulta que veño a París e convértome en Pam Spicer.
Quen é Pam Spicer?
Unha de Chicago que se emborrachaba e ligaba cos mozos de todas.
Si, en plan broma, ata que deixaba de selo.
Non ías de finde romántica a Saint-Tropez con Mathieu?
Despois do desa noite, non sei.
Non, é a coartada perfecta.
Xa…
Xa lle estás quitando o nome.
Adeus ao vello, ola ao novo.
Como o vas chamar?
Antoine quere chamalo "Chez Lavaux".
Eu preferiría "Chez Gabriel". A menos que teñas outra idea.
Hoxe quedei con Camille en Savoir.
Que lle contaches?
Que quedo grazas á inversión de Antoine.
E eu quedo en París grazas a un traballo.
Durante un ano. Despois volvo a Chicago á miña vida real.
Non pretendía interferir na relación de ninguén.
É coma se violara a Primeira Directriz.
A Primeira Directriz?
É de Star Trek.
O meu pai era moi trekkie
e fíxome ver a serie orixinal.
Os membros da Frota Estelar teñen prohibido
interferir na vida das civilizacións extraterrestres.
Mais ti es a extraterrestre.
Non deberías estar en París. E non lle podo facer isto a Camille.
Non lle fixeches nada a Camille. A min, moitas cousas.
Bos días, Emily. Benvida á Maison Lavaux.
Aínda estamos discutindo o nome.
Pero ese está ben, non si? Vinculado coa marca.
Emily seguro que o entende.
O certo é que non teño opinión.
Ven á cea degustación de mañá.
Igual así tes unha opinión.
Por desgraza, non podo.
Estarei en Saint-Tropez con Mathieu Cadault.
En serio?
Un home con sorte.
Bos días, estiven pensando en…
Iso é para Champère?
Si. Unhas ideas que tiven para a campaña.
Que Luc preparou a petición miña.
Pensaba que Champère era meu.
É un produto francés. Parecíame mellor que se ocupara Luc.
Pode que sexa boa idea. Por agora.
E non me necesitaredes na reunión.
Podo marchar unhas horas. Decídelle que estou enferma.
- Por que? - Que enfermidade tes?
Camille xa está aquí. Pregunta por ti, Emily.
Non parece moi contenta.
A verdade é que estás pálida.
Camille!
- Alégrome de verte. - Ma chérie.
Estás ben?
Si, é que non sei que facer con Gabriel.
Pero é estupendo para vós. Queda en París.
Non queda por min.
Sei que o motivo é outro.
- Bonjour, Camille. - Bonjour.
Moitas grazas por vir. Creo que xa coñeces a Luc.
Si, da galería.
Alégrome de volver a verte.
- Comezamos? - Si.
Claro.
Queremos que Champère sexa divertido e sensual.
Un aperitivo que se converte en afrodisíaco.
Móllate, non só bebas! Champère.
Ademais, Sylvie ten contactos nun club de moda en Saint-Tropez,
onde tamén o promoverán.
L'oranger. Non si, Sylvie?
Supoño, se axuda.
Agora mesmo, o que axudaría sería xantar contigo.
Xantar? Si. Para falar da campaña.
Sylvie? Queres vir?
Por favor.
Será un pracer.
Gabriel decidiu quedar en París.
Foi una decisión moi repentina, e non sei moi ben que pensar.
Estás falando do cociñeiro?
Si, o mozo de Camille.
Tras case cinco anos xuntos,
decide que quere volver a Normandía
para abrir un restaurante.
Normandía? O meu lugar menos favorito de Francia.
Praias húmidas e sidra de mazá.
Non te imaxino a ti aí.
- Ata o amor ten límites. - Exacto.
Pero agora queda en París.
- E sei por que. - Sábelo?
É por un home.
É gai?
Non. Refírome ao home que inverteu
no restaurante, Antoine Lambert.
Antoine axudou ao cociñeiro?
Si. Cando a miña familia lle ofreceu diñeiro para o seu soño,
rexeitouno e decidiu marchar de París e deixarme.
Agora aparece un descoñecido, e decide quedarse.
E iso é bo.
- Non? - Non.
Como podo volver cun home que ten un ego tan fráxil
que prefire marchar a aceptar o apoio da miña familia.
Os homes e o seu ego. Enténdote moi ben.
Non é só polo diñeiro. Está raro.
Queda aquí
e non chama para contarme o que pasa.
Estará ocupado co restaurante novo.
Non.
Pasa algo máis, pero aínda non sei que é.
En fin, vou a les toilettes.
Tedes un euro para la dame pipi?
La dame que?
A muller que está na porta do baño.
Grazas.
Tes unha aventura co cociñeiro, non si?
- Non. - Enviouche lencería. Acórdome.
Foi un malentendido.
Agora sabemos de onde saca o bo gusto.
De Antoine.
Isto comeza a encaixar.
Gabriel non queda en París por min, vale? Camille é amiga miña.
Esas dúas afirmacións non teñen relación.
Cada día es máis francesa.
Non teño nada con Gabriel.
De feito, vou a Saint-Tropez esta fin de semana con Mathieu.
Xa vexo. Concéntraste en deitarte cun cliente
para non pensar no mozo da túa amiga.
Son as novas regras?
Mi madriña!
Camareiro, un cinceiro, por favor.
MINDY: RECORDA INVITAR A XENTE!
EMILY: NISO ESTOU!
Podedes vir ver á miña compi de piso e amiga de gran talento
actuar nun club drag?
- Odio o drag. - Ela ten moito talento.
- Ela? - É complicado.
Distráesme. Prepárome para unha das miñas primeiras presentacións
para maletas Rimowa.
- Podo ver? - Veralo na reunión.
Encántame o drag. Dime onde é e alí estarei.
Envíocho nunha mensaxe.
- Xenial. - Vale.
Para Rimowa, unha marca tan emblemática,
queriamos unha campaña divertida
que mostrase o estilo novo á vez que clásico da liña.
O noso slogan?
"A túa equipaxe é cousa túa."
Toma nota, Emily.
Queremos dar a idea de que a equipaxe é persoal e íntima.
E, por suposto, coas Rimowa, os teus segredos están a bo recado.
As cousas que se levan na equipaxe, xa saben…
Tamén é unha metáfora da nosa equipaxe persoal…
Si. Entendémolo.
Esperabamos facer algo un pouco máis escandaloso.
Coma a campaña de Pierre Cadault.
Talvez podamos colaborar con Pierre.
Unha maleta ringarde. Algo moi charramangueiro.
Iso soa divertido.
Que che parece? Unha colaboración de Pierre e Rimowa.
- Creo que gañamos todos. - Comentareillo a Pierre.
Adora as colaboracións, grazas a ti.
Que che parecería a súa cara nunha maleta xigante?
Ti si que sabes xogar co seu ego.
Iremos en tren nocturno mañá.
Coas nosas couchettes.
Couchettes para coucher?
Exacto. Xa sabes algo de francés.
Todos coñecen esa frase.
Voulez-vous coucher avec moi?
Se insistes.
Deica mañá.
Que ganas teño.
Falei con Mathieu.
Falará con Pierre sobre o de Rimowa.
Crucemos os dedos.
Non che pedín axuda, Emily. É a miña campaña.
Xa o sei. E o mérito será teu.
Hai moito en branco nos teus papeis.
- Quero ver o teu permiso de traballo. - Téñoo en casa.
Xa, claro.
Ata que o vexa, só cobrarás propinas.
Na porta dos baños.
- Ola. Vou coller o abrigo. - Vale.
Vaia! Que piso tan bonito. Nunca estivera aquí.
Grazas. É algo pequeno para dúas persoas.
Encántame a zona onde está.
Non podo ver nin unha tixola sen pensar en Gabriel.
Tiña unha igual.
Todas as tixolas se parecen.
A verdade é que tiña estas iniciais e…
- Chegaremos tarde. Vamos. - Si.
MINDY: NON VEÑAS! NON É UNA BOA NOITE!
Un aplauso para Claudette.
Xa levamos aquí un rato. Cando sae Mindy?
Non sei, pero quero ir ao baño
- e non a quero perder. - Espera.
O euro que che debía.
Para la dame pipi.
- Grazas. - De nada.
Mindy!
Díxenche que non viñeras.
Es la dame pipi?
Sen papeis, non podían ofrecerme nada mellor.
Merece a pena?
Prometéronme unha canción.
Tamén son la dame popó. Cousas do oficio.
E agora, chegada directamente dos baños…
Merde. Esa son eu. Mexa rápido!
Recibamos cun grande aplauso
á nosa Dame Pipi!
Un aplauso para la dame pipi! A que foi incrible?
Son Mindy.
Estarei na sala pipi toda a noite. Ide verme!
Estiveches alucinante!
Coidado.
Perdoa.
Vinte euros. Grazas, adeus.
- É unha muller, non? - Totalmente.
En fin, dáme igual.
Iso, moi ben!
Tes que estar nos baños cada noite?
Mentres poida cantar, dáme igual.
Un pagoume cunha pastilla de éxtase.
Ou cun caramelo, non sei.
Grazas por esta noite. Facíame boa falta.
Hai luz. Segue aí. Por que non vas falar con el?
Se quere que volvamos, terá que esforzarse.
De acordo.
- Boas noites. - Boas noites.
- Adeus. - Adeus.
Seguro que sabes o que fas?
Seguro.
Un paquete para Emily Cooper.
- Xa o collo eu. - De Rimowa.
PREGÚNTALLE A PIERRE QUE LLE PARECE.
Emily!
Vaia…
Con todo o que eu te apoiei.
Agora róubasme o meu único cliente?
Segue sendo teu.
E por que che envían a maleta a ti?
Oh, la, la.
Agora si necesitas a aprobación de Mathieu.
Non, creo que xa a tes, non si?
Xa está. A partir de agora, somos competidores, non amigos.
Ímolo renovar por completo.
Ambiente de bar, mais cunha cociña refinada.
E chamarase "Chez Lavaux".
Que se preparen os irmáns Costes.
Vou ver como vai o cociñeiro coa cea.
Aí fóra hai xente con fame.
Espero que lles guste.
Callos?
Á sidra. Un prato típico de Normandía.
Acordamos que non fariamos cociña normanda.
Unha homenaxe ás miñas raíces.
Callos non. Suplícocho.
Ala! Iso si que chama a atención.
É ringarde. Diso se trata.
Charramangueiro, xa. É total. A ver.
- Estás ben? - Si! Fenomenal.
Vou pasar unha finde romántica
cun solteiro riquiño e guapo que me gusta moito.
Reservou un couchette
que, por certo, é un coche cama con liteiras.
- Non me xulgues. - Non o fago.
Ben. Escribireiche dende Saint-Tropez.
Encántame!
- Necesitas axuda? - Non, xa está.
Moi ben.
Todo listo.
Ola.
Nunca terás problemas para encontrala no aeroporto.
Xa. É demasiado.
Encantaralle a Pierre. É moi charramangueira.
Por aquí.
Vale.
Espera, axúdoche.
Creo que non hai sitio para os tres.
- Deixareina co mozo. - Grazas.
Arriba ou abaixo?
Callos á normanda.
Se nunca os probaron, son todo un manxar.
Gabriel, os callos…
Antoine,
con todo respecto,
se non confías en min na cociña, que fago aquí?
Ía dicir que están saborosísimos.
Tiñas razón.
Es un home que loita polo que cre.
Iso gústame.
CHAMANDO - EMILY COOPER
Emily, onde estás?
Estou nun tren.
Camiño de Saint-Tropez con Mathieu.
A rapaza pola que quedei aquí non quere estar comigo.
Deixa de dicir iso.
Deixa de dicir que quedaches por min.
Esa noite foi marabillosa.
- Dixeches que marchabas. - Acaso non sentiches o mesmo ca min?
Non lle podo facer isto a Camille.
Eu tampouco lle quero facer dano,
pero non deixo de pensar en ti.
En nós.
Eu tampouco deixo de pensar en ti. Pero debo facelo.
Debo deixar de pensar en ti, e non é fácil.
Creo que nunca sentín isto por ninguén.
Pois non vaias.
Foi unha noite que nunca esquecerei,
pero foi un erro…
Teño que colgar.
Emily?
Emily.
Era o cociñeiro?
Deitácheste con el despois de decidir vir comigo a Saint-Tropez?
Mathieu, é moi complicado.
Poreicho fácil.
Estás namorada del?
Síntoo. Non podo facer isto.
Espera, onde vas?
Non vou ir contigo se estás namorada doutro.
O cuarto do hotel é teu. Divírtete co teu mozo.
Agarda!
Non, demasiado tarde.
Non é o meu mozo!
Subtítulos: Lorena Pereiras